bVision.nl

Vroeger was alles beter hoor je veel ouderen wel zeggen, en dat klopt ook. Niet efficiënter, maar gewoon beter. Zo moest er deze week een postpakketje bezorgd worden op mijn woonadres in Hoensbroek, maar dat kwam niet aan. Erger nog het was retour gestuurd. Vroeger was het eenvoudig, je stuurde een pakketje naar Sjoerd in Hoensbroek, en dat kwam aan. Of naar Sjoerd en de straatnaam, en dat kwam aan. En dat lukt dus nu echt niet meer. De postbode kent geen namen en adressen meer, en als het niet goed geadresseerd is, gaat het gewoon retour afzender. Lekker toch. En dat terwijl er alleen een 1 in het huisnummer vergeten was… Ik verlang niet terug naar die goede ouwe tijd. Maar het had wel wat. De postbode, de bakker, de melkboer, de groenteman, alles aan de deur en iedereen kende iedereen. Nu weet ik niet eens wie mijn buren zijn. Nou ja, dat komt omdat aan de ene zijde een kamerverhuurbedrijf zit. Aan de andere zijde ken ik de buurvrouw wel, ik hoef nou ook weer niet te overdrijven. De foto’s op deze pagina zijn een tweetal jaren terug gemaakt in het spoorwegmuseum in Utrecht (Maliebaan). En het pakketje is inmiddels toch aangekomen, waarvoor dank, Emile.

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

Met gemengde gevoelens kijk ik terug op deze 31ste januari een eind terug in de tijd. Antoinette en ik wilden samen door het leven als getrouwd stel en hadden daar een unieke datum voor uitgekozen. Het huwelijk zou voltrokken worden op 31 januari 1975 de verjaardag van Bea. Bea was toen nog geen koningin en onze hoop was dat we altijd vrij zouden zijn op deze dag als Juliaantje de troon zou overdragen. Nu 38 jaar later gaat ze er van tussen en krijgen we een koningsdag. En uiteraard wordt 31 januari nog steeds geen vrije dag, en we zijn een volledige generatie verder, ik geloof we worden oud. Een bloemetje hoort er vandaag wel bij. Weliswaar een gewoon boeketje tulpen met een gratis vaas van de Appie in Beek, maar dat maakt het plezier alleen maar groter. Een mooie orchidee was ook mogelijk geweest, maar daar heb ik gewoon geen plaats meer voor. We hebben al teveel van die planten in circulatie…
Ik ben overigens geen voorstander van een koningshuis, en zeker niet nu dat waterhoofd koning wordt. Ik zie er gewoon de toegevoegde waarde er niet van in. Maar voorlopig zullen we het er mee moeten doen.

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

Nog even en ik ben 60 en ook een man van de oude stempel. Niet dat ik me oud voel, met iPhone, Nexus tablet, en een PC met windows 8, voel ik me beslist niet aan de kant gezet. Ook op het werk heb ik de verantwoording over het netwerk wat er draait en het beheer van verschillende bedrijfsapplicaties, en daarin voel ik me beslist niet oud. Maar toch nader ik een leeftijd waarop de jeugd ons afschrijft, dat ik een ouwe zak ben, maar er zelf geen flauw benul van heeft hoe alles werkt en is ontstaan. Ik heb het idee dat we in de opvoeding tekort zijn geschoten. De jeugd kent de geschiedenis niet en denkt dat zaken gewoon zo horen. Wij denken dat ook, maar hebben wel een verleden waarin dat niet zo was. Ergo, er niet eens computers of mobile phones waren. Mijn vrouw verklaarde mij destijds voor gek toen ik een Sinclair spectrum computer kocht met alleen maar basic erop, opslag media waren er niet, en als je klaar was met “spelen” kon je een dag later opnieuw beginnen. Achteraf lag daar de basis voor mijn IT carrière. Nu download je een app en hopsakee je kunt muziek luisteren, of de weg zoeken, of een document maken en ga zo maar door. Alleen zijn er maar weinigen meer die weten hoe het werkt en hoe het ontstaan is. Pak de jeugd hun speeltjes af en ze zijn doodongelukkig. En ik heb hem nog steeds, mijn allereerste computer, de Sinclair spectrum, en hij werkt ook nog steeds, na 33 jaar… Als ik over een jaar of zes gepensioneerd word ga ik eens kijken of ik dat ding in ere kan herstellen. Het programmeren zit gewoon in mijn bloed…

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

Gisteren hebben we samen met de kinderen de kerst en nieuwjaar een beetje ingehaald. Door de ziekte van Antoinette was dat allemaal een beetje in het water gevallen. En onze uitwijk, een broodje kebab omdat er niets anders open was met de kerst, kon je ook niet echt feestelijk noemen. Tevens hebben we hiermee een voorschot genomen op ons huwelijksfeest aanstaande donderdag. We zijn met z’n allen gaan eten bij restaurant Macedonië in Margraten. Juist ja, dat dorp dat bekend is om zijn Amerikaans oorlogskerkhof. De MG bleef uiteraard thuis, anders hadden we ook wat mensen thuis moeten laten en we zijn met zijn allen in de Renault Megane gekropen. Het was heel gezellig en lekker en we zijn na afloop thuis nog even verder gegaan. Dus collega’s, als je iets ruikt, het zou best de taziki kunnen zijn, of een overvloed aan ouzo’s, dus blijf uit de buurt.

Een middenklasser noemde ze deze Ford Granada (MK l) in die tijd, maar dat was ook de tijd dat de middestand er iets beter voorstond dan Jan Modaal. We praten over 1972. Bij ons thuis hadden ze in die tijd ik dacht een DAF 33. Het was de opvolger van de 20M en 26M en verving ook de Engelse Zephyr 6. In 1977 rolde de tweede gereratie van de band (MK ll) Later, in 1985 werd de Granada hernoemd naar Scorpio (MK lll).

Dit bakbeest vond ik eergisteren op mijn pad toen ik de papieren voor de auto in orde moest laten maken. Het is een Ford Granada 2.3GL Kombi uit 1983, bijna 30 jaar oud en zo te zien in een stadium gebracht om hem straks weer op de weg te krijgen. Het beest weegt bijna 1500 kilo en heeft een 6 cilinder motor van 2.3 liter. Als die opgeknapt is mag hij de virtuele garage in. Al is het alleen maar omdat ikzelf een kleiner broertje van deze heb gehad.

bVision.nl een Parkstad Limburg blog