bVision.nl

bVision.nl

Blog, Art & Photography

Waarom moeilijk als het ook makkelijk kan

bVision Photography

Waarom moeilijk als het ook makkelijk kan. Altijd ben ik op zoek naar een opener, ik weet zeker dat we er enkele hebben, maar vinden doe ik ze nooit, het lijkt wel of iedereen die gebruikt maar nooit terug legt op de plaats waar ik die opener verwacht. Dus dit is ideaal, ligt altijd bij de TV en is nooit zoek. Want zodra de remote control pleite is, gaan anderen hem wel zoeken. Die komt dus altijd netjes bij de baas terug. Tenzij men die openers met opzet voor mij verstopt, maar nee, zo erg zal het toch nog niet zijn hier. Overigens ben ik straks even weg, lekker uit eten, zonder mijn vrouw. Maar wel met gelijk gestemde geesten. (verkrijgbaar bij: Amazon)

bVision Photography

De nieuwe oude headers

Het zal een ieder wel zijn opgevallen, de site heeft een upgrade ondergaan, en ook de headers zijn aangepast. Ik heb uit mijn fotocollectie van 2011 van iedere maand een foto uitgekozen als header. Dan loop je tegen het feit aan dat ik niet fotografeer om headers te maken en dat dus de meeste foto’s meteen afvallen. Iedere maand in 2012 wil ik de header van de afgelopen maand vervangen door de recente van dit jaar. Zo doorloop je iedere maand een andere cyclus. Ik heb voor de headers er even erbij gezet wat ze voorstellen en in welke maand ze zijn genomen.
En btw, met een knipoog naar september, het museum Boerhaave is gered en kan voorlopig weer voluit aan de slag.

bVision PhotographyJanuari 2001: Watersnood in Limburg De roer en maas buiten de oevers.

bVision Photography

Februari 2011: de eerste voorjaarsbloemetjes komen naar boven.

bVision Photography

Maart 2011: Junkhome in Welten.

bVision Photography

April 2011: Welten again, maar nu met jong grut.

bVision Photography

Mei 2011: Flying, het heeft echt een propellor.

bVision Photography

Juni 2011: De dames van Appeltern.

bVision Photography

Juli 2011: De haven van Doel (Be) maar dan droog.

bVision Photography

Augustus 2011: Tongeren, een spiegel op de rommelmarkt.

bVision Photography

September 2011: Leiden, Boerhaave Museum (must see…)

bVision Photography

October 2011: paddestoelentijd

bVision Photography

November 2011: Hobby, the flying man.

bVision Photography

December 2011: Station Maastricht in kersttijd.

Een nieuwe start

bVision Photography

Een nieuwe start staat boven mijn blog, een nieuw begin, de beste wensen, een gelukkig en vooral gezond 2012, allemaal mooie wensen, en mogen ze allemaal uitkomen, dat zou toch fijn zijn. Alleen hebben we niet alles in eigen hand, en waar mogelijk moeten we het lot een handje gaan helpen. Meer sporten, minder drinken, gezonder eten, zeg het maar. Terug kijken doen we hier niet, hooguit naar een stukje historie, de mijnen, oude auto’s, roestige en roestieke zaken. Laten we het dit jaar vooral over positieve dingen hebben. De mooie dingen van het leven in de schijnwerpers zetten. Niet zeuren maar er wat aan doen, 365 dagen lang.

May the force be with us…

Toyota 1000 Special

bVision Photography

De laatste auto van dit jaar rijdt mijn virtuele garage in, een Toyota. Geen topmodel en niet in topconditie, maar wel een monument in de tijd. Hij zag er alleen een beetje afgeleefd uit, zeg maar sjofel en dat mag ook wel als je bijna 30 40 jaar oud bent (1972). Deze Toyota heeft op zich niets specials dan alleen zijn naam. Toch was het de Volkswagen onder de Japanners. En in de tijd dat ik mijn eerste auto’s versleet, is dit kistje van de band gerold. Ik weet nog goed dat een collega van mij er zo een had. Een ding was zeker, het liep altijd. Het verbruik viel best mee, de auto woog maar 672 kg en had een viercilinder benzinemotor. Niets mis mee dus. Gewoon een alledaagse auto voor de kleine man en duur dat die was, wel 3290 euro in die tijd. En ook daarom mag hij naar binnen.

bVision Photography

Schacht drie Staatsmijn Emma

Ik wist zeker dat ik nog meer plaatjes van de tram in Hoensbroek moest hebben en na lang zoeken vond ik deze terug in het mapje Hoensbroek, en niet in het mapje Mijnen. Hier zie je de reeds geëlektrificeerde tram, voor schacht drie van de Staatsmijn Emma. Met die schacht drie was wat bijzonders. Deze werd in 1939 gebouwd, het was de eerste inpandige schacht in Nederland, waarbij de ophaal machine geïntegreerd was recht boven de schacht. De kolen werden opgehaald met een grote laadbak waar ineens 25 ton kolen mee naar boven kon worden gehaald. Dit was efficiënter dan iedere keer een aantal kolenwagens naar boven halen. Na het sluiten van de mijnen bleef deze schacht nog tien jaar staan om eventueel nog te kunnen worden hergebruikt, want er was nog een niet gebruikte kolenconcessie. Maar op 28 oktober 1983, ik herinner me de dag nog als de dag van gisteren, werd hij gesloopt. De schacht stond op ca 200 meter van mijn woning en ik werkte destijds op de Centrale Emma. Een logeplaats om te kijken. De 63 meter hoge toren werd met dynamiet opgeblazen. De schacht ging door de knieën, maar het er tegenoverliggende gebouw van de voormalige mijnpolitie ook. grote brokken puin vlogen meer dan 250 meter door de lucht en beschadigde omliggende huizen. Mijn pand werd niet geraakt, dat stond in het verlengde van de “villa” van de mijnpolitie. Er waren wel gewonden, waaronder drie politiemensen en de shock onder de buurtbewoners was groot. Oorzaak was het verhangen van de transportbanden rondom de schacht die het puin moesten opvangen, in opdracht van, ik dacht de arbeidsinspectie, werden die dichter in het explosiegebied gehangen en deze werden door de explosie gewoon weggeblazen…(overigens gebeurde dit onder protest van de sloper).

bVision Photography
to see me big, click…

Het ongeluk

bVision Photography

Een ongeluk zit in een klein hoekje zeggen ze wel eens. Maar bij ons kun je er op wachten vooral op de kruising Grubbelaan, Kouvenderstraat. Onderaan de berg zijn al zoveel ongelukken gebeurd dat je je afvraagt wat je eraan zou moeten doen om dat aantal terug te dringen. Veelal gaat het om fietsers of, zoals gistermorgen het geval was om een bromfietser die met hoge snelheid van de berg afkomt en geschept wordt door een onoplettende automobilist die de weg op draait. Of een inschattingsfout die gemaakt wordt bij het schatten van de afstand en de snelheid van de (brom)fietser. Een beetje fietser haalt hier bergaf al snel een kilometertje of 50 tot 60 per uur, en die komt onderaan de berg echt niet stil. Af en toe lijkt het hier net een racebaan. De bromfietser van gisteren kwam er niet zo goed vanaf en dat was meteen te merken aan de afhandeling van het ongeluk, buiten het feit dat het een uur duurde voordat hij gestabiliseerd en wel in de ziekenwagen lag, werden auto en bromfiets in beslag genomen en het ongeluk werd later nauwkeurig gereconstrueerd. De complete weg werd hiervoor gedurende enige tijd afgezet. Maar goed, als er aan de verkeerssituatie niets wijzigt, wachten we gewoon op het volgende ongeluk. De foto’s zijn gemaakt vanaf mijn balkon.

bVision Photography

Dat was dan Kerstmis – door Frank (van IkFotograag.nl)

Kerstmis is bij ons weer voorbij. Letterlijk want op tweede Kerstdag hebben we de Kerstboom alweer afgebroken. We hadden hem overigens afgelopen zaterdagmiddag pas opgezet. Het hebben van een Kerstboom is bij ons te veel stress. Een van onze katten, Cookie, ziet het hele leven als een spelletje. Zo ook het slopen en verbouwen van de Kerstboom. Hij haalde de ballen er van af om mee te voetballen, ze ketsten door de hele huiskamer, gelukkig zijn die Kerstballen van ons onbreekbaar. Het snoer met lampjes werd er ook uit gehaald. Een aantal keren hebben we Cookie uit het snoer moeten bevrijden, als je niet oplet sleept hij zo de hele boom achter zich aan. Een keer zat het snoer zelfs om zijn nek gedraaid. Tegen de boom aan gaan staan om die bovenste ballen er ook uit te halen eindigde steevast in een om gekiepte boom. Weg met de boom dus. “Foei” of “Af”  roepen heeft geen zin en wordt genegeerd. Een tik verkopen? Ik zei al, het leven bestaat voor hem helemaal uit spelletjes, sommige weliswaar minder leuk als andere, maar als je hem een tik geeft dan geeft hij je er met plezier een paar terug, ook dat is immers een leuk spel. Je ziet gewoon dat hij dat ook leuk vindt. Twee minuten later na het vechten, dan komt hij bij je op schoot zitten, kopjes gevend,  hevig spinnend en met zijn voorpoten tegen je aan trappelen van geluk, de knuffel. Tja dat kun je hebben met katten als huisgenoot. Volgend jaar verzin ik wel iets anders als Kerstversiering.

Klaar voor de aanval
Met als resultaat .....