bVision.nl

Af en toe is het tijd voor ontspanning:
Onze portier, we zullen hem even Piet noemen maar heet in werkelijkheid anders, had een advertentie gezien in het Limburgs Dagblad. “Non naaien, bel 06 12345678”. In deze tijd van kerkelijke uitspattingen is dat niet meer helemaal done, maar Piet vindt dat onzin en pakt meteen de telefoon. Hij krijgt het adres van een klooster in K. en maakt meteen een afspraak. Hij rijdt naar K. en belt aan bij het klooster. Na een tijdje gaat de deur open. Een werkelijk bloedmooie non staat in de deuropening en zegt “Hoi, ik ben Patricia” en onze portier verschiet meteen van kleur en zegt “Hoi, ik ben Piet, en ik kom voor die advertentie van non naaien”. De non kijkt hem devoot aan en zegt: “Dat is goed, leg 100 euro in dat bakje daar en loop maar alvast door die deur achteraan de gang”. Piet gooit snel 100 euro in het bakje, rent naar achter, gooit de deur open en staat meteen weer buiten, de deur valt achter hem dicht. Giftig draait hij zich om en kijkt naar het bord op de deur. Hij leest: “U bent net genaaid door Patricia… de non”.

Het toppunt van een Droste effect: Run een VM, in een VM, in een VM, in e… en vertel Me! wanneer het stopt.

Het feest is over, de dagen van vrijheid, niets moet en alles mag, zijn voorbij. Ik moet weer aan de slag tot het einde der tijden, 2012 toch, om weer geld te verdienen om straks van mijn pensioen te kunnen genieten. En daar hebben we de eerste tegenstrijdigheid al, Waarom sparen voor pensioen als de wereld in 2012 toch vergaat. Ik maak op wat ik nog heb, en leven we langer is dat mooi meegenomen. Stoor u niet aan dit geneuzel, af en toe houd ik met mezelf van deze filosofische beschouwingen. Gewoon even flauw tegen mezelf zijn om de eerste schok van een nieuwe werkweek na de vakantie weer op te vangen. Want iedereen weet dat je de eerste dag met de kont in de boter valt en na twee dagen het idee hebt dat je geen vakantie hebt gehad en er nooit bent weggeweest. Maar ik geef toe, ik zou er aan kunnen wennen, thuis zijn… en btw, weet nou echt niemand wat een Japannertje is. Dat is een kruiwagen met hele grote wielen en een bak met een speciale kanteltechniek. Hierdoor maakt het niet uit hoe zwaar de lading is, hij blijft zelfs voor kleine Japanners makkelijk te verplaatsen. Het laatste berust uiteraard op vooroordelen, en is al lang achterhaalt. Dat was het voor vandaag, vooruit aan de slag iedereen, ook jij daar luie donder, laat gaan.

De Jaguar XK120 Fixed Head Coupé is een van de mooiste sportauto’s ter wereld en verdiend een ereplaats in mijn virtuele garage. Die 120 staat overigens niet voor het aantal pk (160) wat deze auto heeft maar op de gemiddelde topsnelheid in mijl waar je mee kon rijden. Omgerekend dus zo’n 195 km uur. Hogere snelheden waren wel mogelijk, maar werd niet aangeraden. Eigenlijk was het niet eens de bedoeling om het model in productie te nemen. Maar het enthousiasme voor deze auto is zo groot dat men toch besloot om hem in productie te nemen(het was eigenlijk een testmodel voor de Jaguar 3.4 zescilinder). Het model staat in volledig originele toestand in het Louwman Museum in Den Haag.

Bierbrouwerij de Keijzer aan de Wycker Grachtstraat 26 in Maastricht is ontstaan rond 1745 en komt in de 19e eeuw in handen van de Maastrichtse grootindustrieel N.A. Bosch. Diens achterkleinzoon Marcel sluit de brouwerij in 1971 en doet zijn cafébestand over aan de Gulpener Bierbrouwerij. De Keizer blijft volledig intact achter. In 1974 erft Paul Bosch de brouwerij. Deze conserveert het brouwerijmateriaal zo goed mogelijk en laat de site, bij zijn overlijden in 2008, bij legaat na aan de stichting Stoombierbrouwerij de Keyzer N.A. Bosch.

Dat is in het kort de geschiedenis. Als we kijken wat er is nagelaten, een compleet intakte brouwerij met mouterij, is dat heel bijzonder. tegenwoordig zijn mouterijen en brouwerijen geheel gescheiden. Toegegeven, stoom is er niet meer, dat werd ingeleverd voor elektriek, maar voor de rest is nog alles aanwezig en compleet. Van brouwketel tot koelmachine en van water tot flessenvulmachine. Automatiek, neu, bijna alles was handwerk. De productie, daar lachen de grote brouwerijen om. Maar best wel een bezoek waard. En het bier (nu gebrouwen bij Rolduc), mja, smaakte naar meer, maar ik was met de voiture. En wie nu nog weet wat een Japannertje is mag me dat vertellen, anders doe ik dat wel even uit de doeken, een van dezer dagen.