Ons huis bestaat uit drie verdiepingen. Onder de garage, een toilet, een grote berging en een kleine berging(3). Omdat het te koud is om onder te stukadoren (droogtijd is veel te lang). Hebben we deze week een gat gemaakt tussen de twee bergingen. Het is de bedoeling om daar een deur te plaatsen en de grote berging op te delen in een werkplaats(2) voor mij en een wasruimte annex opslagplaats(1). De oorspronkelijk kleine berging wordt dan onze milieustraat. Afgelopen week hebben we het gat gemaakt tussen de bergingen, en dat was meer werk dan gepland. Eerst moest het kozijn op maat en worden afgetekend op de wand (donderdag). Daarna met een grote haakse slijper de afgetekende lijnen doorgezaagd (sloeg in eerste instantie wel een aantal keren een stop door). Vervolgens met een moker de beton in stukken verwijderd (vrijdagavond). En gisteren zaten we met de puinzooi. Men wat geeft dat zagen een stof, we zijn de hele zaterdag bezig geweest met het verwijderen daarvan en het opruimen van de puin. Ik denk dat ik een Big Bag voor de deur laat zetten voor de afvoer van alle rommel. straks ga ik verder met het ophangen van wat keukenkasten in de berging(1).
Geen vrolijk plaatje vandaag, alleen een uitgezaagd gat in de muur.
Lelijke eend
Je kunt van de eend zeggen wat je wil, hij is lelijk, gevaarlijk en nog meer van dat soort afgezaagde gezegden, maar hij voldeed aan een behoefte. Zeker gezien het aantal verkochte auto’s van dit type. En je ziet ze ook nog steeds op de weg. Het was een auto voor de gewone man en de kunstenaar. Wat de laatste hiermee moet weet ik niet, maar het autootje gaf je een bepaald gevoel van vrijheid. Zo heeft de kunstenaar die het model hieronder heeft gebouwd, gewerkt met een gebruiksaanwijzing van Ikea en Mondriaan en Rietveld hebben toegekeken.
I need more time
Letterlijk en figuurlijk heb ik meer tijd nodig. Gisteravond heb ik na mijn werktijd met mijn vriend H. het kozijn naar de nieuwe werkplaats voor mij op maat gemaakt en de opening afgetekend voor het uit te kloppen gat dat er vanavond na mijn werk met een beetje goede wil uitgaat zodat daarna het kozijn kan worden geplaatst. Op verzoek zal ik daar dan even een foto van maken die ik later kan plaatsen. In de tijd dat we aan het werk waren speelde het zoontje van H. even met een van onze katten, die daar niet niet aan gewend is. Resultaat was een kras over zijn gezicht en uiteraard een huilbui. Tsja, hij had net de verkeerde van de twee katten uitgezocht de andere kan wel wat hebben. Als je naar hieronder kijkt kun je begrijpen dat die twee beesten hun eigen rangorde hebben. En de stoel van de baas staat daarin bovenaan. Ik mag er af en toe bij zitten…
Winter in gebrook
Ik mag niet liegen, ook hier is wel enige sneeuw gevallen. Alleen niet genoeg voor de plaatjes die ik wil maken. Dan was het vorig jaar toch beter. Maar wat mij betreft mag dit weer wel even aanhouden. Ik heb er niets op tegen. Oke, het is slecht voor je beurs, al dat stoken, en het is ook slecht voor het milieu, maar ik denk dat door wat langere periodes van kou, er veel ongedierte wat mee is gekomen uit de tropen, nu het loodje legt. En dat geeft de inheemse dieren en plantensoorten weer wat meer ruimte. Aan de andere kant ben ik geen bioloog, ik kan dat niet staven met feiten. Btw: Ik heb van bijna iedereen de achtertuin al gezien, dus kan die van mij er ook nog wel even bij, op de foto onze klimop met bessen…(Hedera Helix)
De eerste klusdag zit er ook al weer op. Een keukenblok in de berging geplaatst en aangesloten op de afvoer en een muurtje tussen de garage en de berging dicht gemetseld met gipsbetonblokken. Morgen nog en dan is het alweer weekend.
Rages – door Frank (van IkFotograag.nl)

Rages zijn van alle tijden denk ik. De oudste die ik me kan herinneren is de hoelahoep. Een hoepel van PVC die je om je middel moest laten draaien door met je heupen te bewegen. Overal op straat zag je, vooral kinderen, bezig met hoelahoepen. Aan sommige rages worden de bedenkers rijk, maar de meeste mensen maakten toen hoelahoeps zelf, door PVC elektriciteitspijp in een cirkel te buigen, tenminste in de streek waar ik vandaan kom. Het schijnt dat in de VS wel miljoenen van die dingen verkocht zijn. Maar bij ons was het dus veel plezier voor toen nog een paar dubbeltjes.
De eerste rage waar ik aan meedeed was het verzamelen van speldjes. Dit was in de zestiger jaren ineens in. De speldjes bestonden al langer, maar plotseling begon iedere fabrikant speldjes met het logo van zijn product uit te geven. Je kreeg ze dan bij aankoop van het product. Er werden zelfs speciale albums voor gemaakt, met allemaal gaatjes in de bladzijden, waar je het speldje in kon steken. Soms zag je mensen die de revers van hun jas vol hadden zitten met speldjes. Mijn speldjes zijn uiteindelijk geruild met een vriendje tegen een verzameling postzegels. De postzegels heb ik later ook weer geruild (dom) het spreekwoord klopt wel ongeveer; van ruilen komt huilen. Gehuild heb ik niet, maar achteraf heb ik er wel spijt van. Na de speldjes kwamen de sleutelhangers, Batmanplaatjes, voetbalplaatjes enz. Aan flippo’s en zo ben ik nooit begonnen, dat was m.i. voor de generaties na mij.
Hieronder twee speldjes die ik nu wel bezit, maar dat heeft meer te maken met mijn verzameling van oude camera’s en andere fotografica. Ik heb ze ooit eens op een rommelmarkt gevonden.

Over de speldjesrage sprekend met Me! vertelde hij dat hij ook nog enkele speldjes had. Hieronder is zijn collectie samen met de mijne afgebeeld. ZVH is de afkorting voor Zwem Vereniging Hoensbroek. Het speldje met de drie koeltorens is van DSM.
Weer
Voordat ik om half zeven in de ochtend in mijn wondermooie voiture van Duitse oorsprong stap, kijk ik meestal even naar de mail en het weerbericht. En dat zag er florissant uit. Het vroor 10 graden en het regende in Hoensbroek. Tenminste dat wilde mijn iGoogle Gadget me gisteren doen geloven. Regen bij minus 10 graden lijkt me niet te kunnen. Ik heb meteen een blik door het raam gegooid, maar geen regen, geen sneeuw, mooi dof zwart asfalt, wat wil je als automobilist nog meer. Alleen dat plaatje spookte door het hoofd, even een print screen maken en dan snel weg. Overigens waren er gisteren nogal wat vragen over mijn dagje vrij in de week. Door alle ouwe lullen regelingen, wettelijk verlof, bovenwettelijk verlof, doelgebonden verlof, extra doelgebonden verlof, ADV dagen en seniorenverlof heb ik momenteel zoveel verlofdagen dat ik in overleg met mijn baas een verlofplan moest op stellen. Buiten de woensdagen die ik vrij heb zit er dan ook nog regelmatig een paar weken vakantie bij. Ofwel een 40 urige werkweek waarvan ik 4 maal 8 uur werk en 8 uur vrij heb op basis van verlof. En helaas voor alle anderen, ik ben in ons bedrijf de laatste die van deze regeling gebruik mag maken. Daarvoor moet je dan wel een jaartje ouder zijn…

Werken, maar dan anders
Voorlopig ben ik weer een paar dagen van het werken af. Ik mag voor mijn baas weer aan de slag met mijn hobby. Dit jaar iets anders dan voorheen. Ik heb een contract voor veertig uren per week, maar door enkele regelingen werk ik het komende jaar maar vier dagen per week en heb ik de woensdag vrij. Twee dagen werken, een kort weekend, dan twee dagen en een wat langer weekend, wie doet me wat. In principe is de woensdag voor klussen in en om het huis, al zal het met de verbouwing wel drie dagen thuis werken en vier dagen voor de baas hobbyen worden. De eerste dag van het jaar is het hier meestal handjes schudden tijdens de nieuwjaarstoespraak door onze directeur, maar dat mag de pret niet drukken. We zien wel waar het eh.. schip strand.






