bVision.nl

bVision.nl

De optocht in Gebrook

Even dreigde het weer roet in het eten te gooien voor de grote carnavalsoptocht in Gebrook, maar de weergoden waren ons gelukkig een keer gunstig gezind. Even na twee uur werd het droog en de optocht vertrekt traditioneel om 11 over 2. Ik vreesde al geen enkele foto te kunnen maken maar het viel dus mee. Het aantal grote wagens loopt ieder jaar terug, maar dat mag de pret niet drukken. De kleinere en en wat grotere groepen maken veel goed.

Uit het ruime aanbod aan foto’s heb ik er drie gekozen die voor mij dit carnaval weergeven. Het jongetje wat voor de fanfare uitloopt en dat heel serieus probeert te doen, onder begeleiding van een raadslid en waarschijnlijk de pa die voorop loopt bij de schutterij st. Martinus uit Vaesrade. De dame uit een groep die spontaan poseerde voor de foto en de bestuurders van de gerestaureerde militaire DAF, die m.i. heel tevreden een grote wagen trekken, alsof dat dagelijks werk is. En dan vergeet ik een ode te brengen aan al die andere die meelopen in de optocht om anderen een plezier te doen.e De Einzelganger bewaar ik voor later, dat is een verhaal apart. (alle foto’s zijn aanklikbaar voor een veel mooier exemplaar)

Borsten en zo…

Als de wijsheid is in de man, zit de wijn nog in de kan

Soms heb je van die rare ideeen als je opstaat, het schiet in je hoofd en laat je niet meer los. Stel je eens voor dat van het ene op het andere moment vrouwen geen borsten meer zouden hebben. Dat zou de nachtmerrie zijn van iedere man, maar denk eens aan de gevolgen. Antoinette opperde al dat er dan wellicht ook geen oorlogen meer zouden zijn. Maar volgens mij is het veel erger dan dat. Ik wil er gewoon geen voorstelling van maken, alles plat…. ik slaap slecht de komende nachten. En daarnaast is het ook nog slecht eens voor de recessie, om die borsten heen is een hele economie opgebouwd, tot aan bodypaint toe.

Gebrooker kinderoptocht 2009

Gistermiddag kon ik het niet laten. Ik moest even de sfeer proeven van het echte Carnaval. En dat kan het beste bij het begin, de kinderoptocht. Het weer viel gelukkig mee en ik heb een aantal glunderende gezichten op de foto mogen zetten. Het is in Gebrook een echte traditie geworden om dit festijn op zaterdagmiddag te laten vertrekken vanaf de mert en uiteindelijk daar ook weer aan te komen. Bijna alle basisscholen doen er aan mee. Een bonte stoet kinderen en ouders die er samen een feestje van maken. De foto’s geven alleen maar de sfeer aan, proeven kun je die niet… Overigens zijn dat ook de enige dagen buiten de braderie om dat het druk is in het dorp. Ik hoop dat het maandag ook mooi weer is, dan laat ik me ook afzakken om de optocht te zien.

Saab revival

In gezinnen met twee wagens heeft de vrouw altijd de kleinste.

Bijna was het Zweedse merk Saab net voor de zestigste verjaardag van het merk verdwenen als automobielfabrikant, maar gisteren is het heugelijke feit bekend gemaakt dat Saab weer in Zweeds bezit is en een herstart gaat maken. Meer details hierover komen maandag pas ter beschikking. Het zal gezien de vreemde historie van het merk niet makkelijk worden. General Motors had al besloten dat het of afgelopen was met het merk, of in de uitverkoop ging, maar gelukkig gaat Saab weer als zelfstandig autobouwer verder. Dat had Nederland destijds ook met DAF moeten doen en niet moeten verkopen aan Volvo, die het verkwanseld heeft en met de stille trom uit Nederland vertrokken is. Het mag toch niet zo zijn dat de hele auto-industrie op zijn gat gaat alleen door een naar verwachting tijdelijke crisis. Iedereen wil autorijden, en we moeten het allemaal even wat rustiger moeten doen, maar dat wil niet zeggen dat we daarom maar meteen alle echte merken om zeep moeten helpen om alleen de grote jongens te laten overleven. Er zijn al zoveel mooie automerken naar de filiflitsen gegaan. Ik geloof ik ga sparen voor een DAF….je. (het liefst een DAF 55 1300 Marathon) of een Saab 92 uit 1953 (foto)


Vakantiepret

iedereen is de smid van zijn eigen geluk, alleen hebben sommige een verkeerde hamer

De laatste dag deze week is een bijzondere, de laatste voordat de Carnaval hier in het zuiden met alle heftigheid losbarst. En deze jongen heeft een hele week vakantie in het verschiet. En wie gaat er dan niet met plezier werken. Alhoewel de laatste loodjes wel eens lichter zijn geweest is alleen het idee al genoeg om de dag plezierig door te komen. Helaas moet mijn vrouw volgende week wel werken en moet ik alleen op pad. Nee, u hoeft geen medelijden met mij te hebben, ik kan me best wel zelf redden. En met iedere dag verse diepvriesfrietjes komen we ook een heel end. Helaas was het weer hier gisteren niet dusdanig dat ik mij geroepen voelde om naar het kowrenne toe te gaan, maar mij daar in tegen heerlijk in het ligbad heb gevlijd. Geen foto’s dus van rennende koeien, maar toch, Gebrook Alaaf…

Druk deze week

Als de mol stoot in februari heb je in maart geen grasveld meer

Ik heb te weinig tijd in een dag. Afgelopen dinsdag ben naar een Basketbalwedstrijd in Weert geweest. Voor de afwisseling is dat een leuke bezigheid, vooral als je weet dat je van tevoren lekker kunt eten, met wat mensen kunt “netwerken” en je daarna de grote jongens kunt bewonderen. Upstairs BSW tegen Eifel Towers Den Bosch. Helaas voor de Weertenaren liep het iets minder goed af, maar we hebben een paar fantastische acties gezien van beide zijden. de Bossche bollen waren gewoon een maatje te groot. Dat moet ook wel als je het verschil in budget ziet, maar dat terzijde. Alleen als je daarna nog naar huis moet rijden is het vermoeiend. Gisteren was mijn vrouw alweer jarig, ieder jaar hetzelfde liedje. Ik heb zelfs voor haar een kado gekocht… Dat levert hopelijk weer een paar pluspuntjes op. Daar kun je er nooit genoeg van hebben. Vieren doen we het alleen nog maar met de kinderen.
Btw: vanavond is hier in Gebrook het traditionele Kowrenne. Met koeien gemaakt van hout en papier-mache, waar twee personen onder plaats kunnen nemen worden diverse sprintwedstrijden gehouden en andere ongein uitgehaald. Dit is sinds 1972 de opening van de carnavalsweek in Gebrook (Hoensbroek). Met zaterdag de kinderoptocht en komende maandag uiteraard de grote optocht. Als het redelijk weer is zal ik eens kijken of er wat te fotodingese is. Maar als toetje vandaag een Bossche bol.

Baaldag – by Frank

Maandag schreef Me! al over onze avonturen, afgelopen zondag, in Maastricht. En nu wil ik er ook nog wat over kwijt. Afgesproken was om met de fotoclub om 18:00 uur bij elkaar te komen. Wel bij de planning tegen iedereen gezegd dat het bij slecht weer niet door zou gaan. Maar ik moest tegen beter weten in toch gaan. Toch even gaan kijken zei ik thuis. Ik was de eerste aanwezige, er zouden er nog 3 volgen. Je houd het niet voor mogelijk de hele dag was het droog weer, wel bewolkt maar droog! Op het moment dat Me! komt aangereden vallen de eerste druppels op de voorruit van mijn auto. Maar dat temperde op dat moment nog niet ons enthousiasme.e We gaan toch.

Bijna ging het voor mij nog niet door, ik had de helft van mijn statief vergeten, die helft waarmee je de camera erop bevestigd. Gelukkig had Me! nog een 2e statief bij zich. Dus kon ik alsnog mee. De vooraf geplande route was geen optie, maar even aan de Maas gaan kijken moest toch kunnen. In eerste instantie regende het niet zo hard, en de eerste foto’s werden snel vastgelegd. In een droog portiekje heb ik de eerste resultaten bekeken. Balen, best aardige foto’s maar helemaal verpest door de tientalle regendruppels op de lens (UV-filter). Steeds dus de lens droogvegen, maar ook dat was onbegonnen werk. Een ruitenwisser zou het nog iet bij hebben kunnen houden. Bij lange belichtingstijden komen de druppels sneller terug dan dat de foto gemaakt wordt. De 2 foto’s die nog iets van mijn avond hebben gered laat ik hierbij zien, Het aantal druppeltjes valt daarop nog mee. Eentje lijkt veel op die van Me!, maar dat kan bijna niet anders, als je samen op pad gaat kom je ook met vergelijkbare foto’s terug. Bij beter weer ga ik terug. Ik weet waar ik moet zijn, alleen nog de camera neerzetten en afdrukken.