bVision.nl

Gisteravond zijn we druk in de weer geweest met het repareren van onze modelvliegtuigen, het mooie weer komt eraan en dan moet alles uiteraard vliegklaar zijn. Vandaag is het voor mij alweer de laatste werkdag van de maand. Ik heb een paar dagen verlof en met een extra feestdag erbij komt dat uit op een weekje thuis. En als het weer een beetje droog blijft, wordt het een tuinwerkweekje. Maar eerst vandaag nog even werken, een haringkie happen en dan…. Tsjakka, het weekend in.

Gisteren was ik alweer in Utrecht. Dat is tegenwoordig voor mij de “place to be” op de een of andere manier. De beurs Overheid en ICT stond op het programma. Een fijne gelegenheid om samen met collega Frank eens wat rond te kijken en te netwerken, zoals dat nu zo deftig heet. Maar alles begon al bij het vertrek in Sittard. De trein van 7.53 is niet uit Maastricht vertrokken. u kunt de eerstvolgende trein nemen en u samenproppen met de passagiers die daar ook mee moeten. Gezellig he. De coupe was vol en we zaten net in de trein toen we door een asociaal figuur met tegenover zich de tas en jas op de stoel, m.a.w. hier zit al iemand, nee dus, erop werden gewezen dat we in een stilte coupe zaten. Pfff, wat een zin. En een klere herrie kwam er in ene uit het compartiment naast ons. De hele coupe gniffelde, maar de heer stond niet meer op om een vermanend woordje met deze herriemakers uit te wisselen … In Eindhoven droop hij af met de staart tussen de benen, na nog wat verontschuldigingen te hebben aangeboden. Maar goed, de beurs was best geslaagd, tenminste, we hebben datgene kunnen doen waarvoor we gekomen waren en zijn bij wat firma’s op de hoogte gebracht van nieuwe ontwikkelingen die gelukkig in ons straatje passen. Een nieuwe visitekaartjesstrategie moet uitkomst brengen. Nooit meer bij firma’s die je niet kent een kaartje achter laten. Don’t call us if we don’t call you. Voor ieder kaartje wat je achterlaat krijg je een hoop spam terug, en meestal een stroom van telefoontjes. Na een aantal uren rondgelopen te hebben zijn we bij La Place in V&D wat gaan eten. Ik heb daar op het dakterras even een foto voor u gemaakt (aanklikbaar). En u gelooft het niet, op de terugweg hadden we geen vertragingen, geen uitgevallen treinen en verliep de reis voorspoedig.e En “best of all”, was er zelfs wat lekkers te eten thuis (u hoort mij niet klagen hoor, de zalm was yammie).

Toen in Kerkrade, enkele jaren geleden een dierentuin geopend werd, stond in het overzicht, dat ze ook veelvraten (wolverines) zouden hebben. Ik had die dieren nog nooit in het echt gezien. Dus ik ben er naar gaan kijken. Niet dus! Ik ben in drie jaar tijd, ook drie keer naar Gaiapark geweest en nu voor de derde keer, nu heb ik ze pas eindelijk gezien. De eerste keer had het gekund, dat ze er nog niet waren. De dierentuin was nog maar pas geopend. De tweede keer stond er zoveel onkruid in hun omheininge dat er eigenlijk weer niets te zien was. Ik dacht toen een poot tussen de brandmetels te zien. Iemand zei eens tegen me “veelvraten, die hebben ze daar helemaal niet”. Maar ze zijn er toch! Nu was de omgeving van de Wolverines netjes bijgehouden. En jawel ergens in de midden onder een boom lagen een paar hoopjes bruine vacht.e Ze sliepen nog, denk ik. Een paar uur later was de zon door gekomen en bleek dat beide dieren ook nog bewogen. Eentje was zo aardig om zelfs op zijn rug te gaan liggen, zich eens lekker uit te strekken en eens heerlijk te gapen.e Voor een beschrijving van deze dieren, klik op deze link naar de wikipedia.

Zie hieronder enkele foto’s die ik gemaakt heb (aanklikken voor een grotere versie).

Zo zwak, ziek en misselijk was ik niet dat we in het weekend niet een mooie tocht konden maken. Zelfs voor ons klauteraars was dit een mooie vlakke tocht door de uiterwaarden van de maas. In het gebied tussen het Julianakanaal en de Maas liggen ter hoogte van Stein een drietal kleine gehuchten. Klein Meers, Veldschuur en Maasband. Een mooie vlakke route leidde ons van het ene naar het andere dorp. Een heerlijk lentezonnetje vergezelde ons, en dat is duidelijk te zien op de foto’s. Het weiland met de paarden was wat minder voor mijn vrouw, maar ach, wat is het leven zo zonder uitdagingen. De foto’s spreken voor zich. Onderweg kwamen we ook nog wat Milka koeien en koetjesrepen tegen. Oh, ja, en een hele colonne Porsches, in alle soorten en maten, maar dat maakt niets uit, die lijken toch allemaal op elkaar. De plaatjes doen me een beetje aan aap, noot, mies denken

Visser	Pipelines	Hoogstam
Koeien	Stal	Paard

Dat ik het bovenste erg vind is duidelijk, en het gebeurde gisteren geheel per ongeluk. Gewoon een crash tussen twee toestellen in de lucht.e Dat is het risico van toestellen zonder verkeersleiding en radar, ofwel modelvliegen. Het is mij gelukkig nog nooit gebeurd, maar wie weet, een ongeluk zit in een klein hoekje en daar kan niemand zich van vrij praten. Alle onderdelen pasten in een vuilniszak, en het was echt een groter vliegtuig dan wij normaal maken.
Wat ik echt erg vind is het onderstaande beeld. Zondag gebeurd in Hoensbroek en gewoon door een vandaal, of meerdere uitgevoerd. Het bedrijf is hopelijk verzekerd, maar ik kan me voorstellen dat je als kleine zelfstandige de tranen in de ogen hebt staan als de politie je komt vertellen dat je trots in de hens is gegaan. Iemand die zoiets doet moeten ze niet opsluiten, maar zijn huis verbranden. Overigens de Kia op de achtergrond had er niets mee te maken, dat was de mijne…
Helaas heb ik van het laatste erg verhaal geen beelden. Drie bewakingscamera’s gestolen in Hoensbroek. Alleen was de sufjurk vergeten dat die dingen nog aan stonden. Zo kon de dader gemakkelijk gepakt worden op het kenteken van zijn busje dat toevallig op de laatste beelden overal te zien was. Die beelden had de politie dus wel. De camera’s lagen nog in het busje.e Hihi, stom, stom, stom….. ( de beelden zijn te vergroten door er op te klikken)

Het nadeel van nietsdoen is, dat je nooit weet wanneer je klaar bent

Hoe kun je nu een blog maken als je een hele dag niets gedaan hebt. Oh, we zijn wel even boodschappen wezen doen, twee keer zelfs, en nog wel naar dezelfde winkel, in Beek. Maar voor de rest heb ik ik niets gedaan. Een beetje beroerd wezen zijn, wat oorpijn, hoesten en iedereen weet dat je dan als man niets waard bent. Helaas was bank liggen ook geen oplossing, als ik ga liggen hoest ik nog meer, maar voor de rest gaat alles goed. Ik hoop ook dat alles goed gaat met al die dagjes toeristen die eenmaal in het jaar op de fiets kruipen om de Amstel Gold Race, sorry, toertocht mee te maken en daarmee ervoor zorgen dat iedere zuid Limburger weer een hekel krijgt aan dat soort mensen. Er zijn uiteraard uitzonderingen, maar het gros denkt dat de hele wereld op dat moment van hun is. Incidenten kunnen dan ook niet uit blijven. Ik laat ze maar gaan, ik weet wel beter. Na het weekend zijn ze toch weer met de noorderzon vertrokken… Wat mij betreft mogen ze allemaal thuis een kratje Amstel leegmaken. Hier hoef ik ze niet. Dat wil overigens niet zeggen dat ik iets tegen de Amstel Gold Race heb, als ik thuis de kans krijg zal ik zeker kijken