Langzaam maar zeker nadert de kerst en zoals ieder jaar kook ik dan uitgebreid voor de hele (kleine) familie. En zoals ieder jaar vraag ik me ook nu weer af van wat ik dit jaar ga maken. Een luxe probleem dus. Vorig jaar had ik een hele kalkoen gemaakt, maar daar had ik veel te veel van over. Dit jaar doen we het anders, maar hoe…
Gisteren waren we voor het eerst in jaren weer eens even samen in Heerlen, op zoek naar een paar borden. Een uitgestorven enclave waar de helft van de winkels gesloten is, de andere helft van de overgebleven helft dicht was, en wat overbleef niet de moeite waard was om te gaan bekijken. We waren het er al snel over eens, daar gaan we niet meer terug, dat komt nooit meer goed daar. De muurschildering op de foto van de koolpiet (1ste prijs Dutch Street Art Award) vinden we in de Honigmannstraat, nee, geen schrijfvaut. Friedrich en Carl Honigmann (mijningenieurs uit Aken), kregen samen met Henri Sarolea, een spoorwegman, de concessie voor de oprichting van de Oranje-Nassaumijnen in Heerlen. Naast de Honigmannstraat is er ook de Saroleastraat in Heerlen. De laatste wordt in de volksmond ook de Sarool genoemd. Maar dat terzijde… Borden hebben we overigens nog niet gevonden. We zijn dus nog steeds op zoek naar (mooie decoratieve) nieuwe borden ofwel een “zondags” servies, naast het Ikeaspul dat langzaam toch aan het slijten is in de vaatwasser.













