bVision.nl

Gatverpieleke, na 39 jaar en 6 maanden geen bon te hebben gehad voor te hard rijden hebben ze me eindelijk in de smiezen gehad. Met de misdadige snelheid van 58 km/uur getrappeerd in het centrum van Maastricht. Zonde toch, ik had de veertig jaar willen halen. En het is niet dat ik nooit te hard rij, maar normaliter ruik ik die gasten al van een kilometer afstand, waarschijnlijk gebruiken ze nu een ander luchtje. Ik hoor mijn collega’s van hieruit al gniffelen… Maar collega’s denk eraan, ik blijf vandaag even thuis werken, of @nders werken zoals dat tegenwoordig bij ons heet. Gewoon om eens te oefenen en om twee stoelen in ontvangst te nemen. Sla ik twee vliegen in een klap en loop geen kans op een boete van en naar het werk toe. Ik moet die centen toch weer ergens aan verdienen.

Vandaag mag ik weer voor de andere baas aan de slag. Het hele weekend heeft in het teken van verhuizing gestaan en onze kleine Peugeot 407SW heeft zijn sporen weer verdiend. Miljaar wat we daar allemaal in hebben gehad in het weekend, en dan praat ik niet eens over alle IKEA spullen. Maar goed alle grote spullen zijn in huis en in principe kan ze er bivakkeren. Voorlopig heb ik ook genoeg van verhuizen. Ik moet nog een stukje gaan behangen en nog een verdwaalde lamp ophangen, maar daar blijft het dan ook bij, hoop ik. Kleine meisjes worden groot en kunnen best voor zichzelf zorgen. Op de foto onze pausmobiel, gespot bij de beroemde boom…

Vandaag maak ik me er een beetje met een Jantje van Leiden vanaf. Ik ben druk aan het verhuizen, gisteren heeft mijn dochter heel IKEA leeg gekocht, een tv kast, een boekenkast, een bed, een bureau, een kleerkast en ga zo maar door. We hebben ons mottig gesjouwd. En dat moet natuurlijk ook nog allemaal worden opgebouwd. Vandaag verhuizen we nog wat spullen van ons huis daar naar toe en moeten we nog even naar IKEA voor wat vergeten onderdelen, die doos had alleen op de voorkant van het formulier gekeken en had de achterkant maar overgeslagen, wij blij dat het vandaag koopzondag is daar. Gelukkig zijn niet alle weekenden zo, want gisteravond had ik het even niet meer. Wij oudjes zijn dat soort dingen gewoon niet meer gewend. Vandaag moet u het doen met een muurschildering aan de Sittarderweg in Heerlen. Vlakbij de woning van mijn dochter. Sloop wordt vervangen door nieuwbouw. En als tijdelijke oplossing vind ik dat dit moet kunnen.

De Kissel “Gold Bug” is een van de meest gewaardeerde Amerikaanse sportwagens uit het eerste kwart van de twintigste eeuw een waarlijk unieke auto en zijn tijd ver vooruit. De fabriek stond in Hartford Wisconsin. Een 6-cylinder met 61 pk en plaats voor twee passagier, oh nee, de kinderen mochten ook mee op twee uitschuifbare stoeltjes aan de buitenkant van de auto. Daar moet je nu eens mee aankomen. Maar, geef toe het was een unieke vondst. De schitterende gele kleur maakt het helemaal af, en zo komt de auto ook aan zijn naam. Zelfs de wielen zijn in de kleur van de carrosserie mee gespoten. De gele kleur en zijn zwarte softtop passen prima bij elkaar en geven de auto een mooie uitstraling. Deze krijgt dan ook een ereplaats in mijn virtuele garage. Er hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan zo’n auto. En deze rijdt zelfs alsof hij net uit de showroom komt. U mag een gokje doen naar de prijs, of even kijken bij de eigenaar van de auto, Hyman LTD Classic Cars.

Het zal inmiddels zo’n jaar of dertig geleden zijn. Dagelijks hadden we een korte ochtendbespreking waarbij eens in de zoveel tijd het management aanwezig was. Een chef van dienst was te laat, en verontschuldigde zich met het verhaal dat hij net met de trein uit Amsterdam kwam. De woorden die hij gebruikte zal ik hier niet herhalen, maar het kwam erop neer dat hij een kleine aanrijding had gehad en dat de agenten die zijn rijbewijs controleerden, opmerkten dat zijn rijbewijs verlopen was en dat hij dus niet meer verder mocht rijden en opnieuw op moest gaan. Op dat moment stond een van de hogere managers op, haalde zijn rijbewijs uit zijn jas en controleerde de datum. Hij trok even wit weg, en zei na enige tijd dat ze dan samen weer opnieuw op konden gaan. Iedereen uiteraard met welgemeende goede adviezen, maar buiten de vergaderzaal ging het verhaal uiteraard door het hele bedrijf. Leedvermaak zullen we maar zeggen. Rest me te vertellen dan beiden na een aantal lessen en een examen, het papiertje opnieuw terug kregen. En beiden veel gezonder waren doordat ze deze periode, het met de fiets of met de benenwagen moeten stellen. Geen geldig rijbewijs is ook geen verzekering…

Gisteren werd het grootste deel van de dag gevuld met het boren van gaten in het huis van mijn dochter. Aan de voorzijde moesten enkele rolgordijnen worden opgehangen, terwijl er naast de voordeur een kapstok moest komen van een stalen vlechtwerk wat ze in een of ander woonblad had gezien. Dat rek dat viel nog mee, zij het dat dat op enige afstand van de muur moest komen. Anders kon je er geen haken aan ophangen. Mijn dochter woont op het middelste appartement op de foto van maandag en alle gordijnen moeten door de ronde vormgeving aan de voorzijde tegen het plafond, anders komt het niet mooi te hangen en functioneert de bediening niet naar behoren. Vier gaten per gordijn en dat met vijf gordijnen. Makkie toch, Nadat de eerste SDS boor het begeven had, en even later mijn reserve exemplaar ook, ben ik toch maar even wat professionele boren gaan halen. Want sakkerdjie dat plafond was hard. En dan gaat er iets in mij sputteren, dan word ik rebels(ch). Dan ontstaat er een persoonlijk duel tussen mij en het stampbeton plafond. De gordijnen hangen, dus u weet wie er gewonnen heeft. Ik heb alleen pijn in mijn voeten van de hele dag op de ladder staan. Maar als je dan tussendoor naar buiten kijkt en je hebt dit uitzicht en je hoort de mensen op straat al zomers te keer gaan… Dat maakt dan veel goed, en volgens mij is er ook altijd wel wat te beleven in die buurt.