De maat is vol, iedere keer weer post, aanbiedingen en kado’s als je een extra lot koopt in de bankgiroloterij, de postcode loterij en ga zo maar door. Nu niet meer, afgelopen met alles. We passen en doen niet meer mee. Je koopt een extra lot met de een of andere aanbieding, krijgt 10 euro terug en betaalt verder de rest van de tijd ieder maand tig euro’s extra. En dan krijg je weer een aanbieding en weer, en weer… We hebben alles aan de kant gedaan. Dankzij de nieuwe wetgevingen moet dat eenvoudig kunnen, maar helaas, lukt het bij de ene vrij eenvoudig, bij de andere zoek je je te barsten. Maar het is gelukt, we doen nergens meer aan mee. We besparen voldoende om ieder jaar van een volledig diner met de hele familie te genieten ter ere van onze trouwdag. Ik bedoel maar… En de goede doelen dan, hoor ik u denken. Die steunen we nog steeds, maar dan direct, dat is veel efficiënter.
Gisteren ging oma op bezoek bij haar jongste zoon, komt een van de kleinkinderen aanlopen en vraagt aan oma: “zeg oma, ben jij van karton”. “Nee” zegt oma “hoe dat zo”. “Oh” zegt die kleine “papa zei net daar komt die ouwe doos weer”








