Geruime tijd geleden heb ik er eens een artikel aan besteed, het mijnwaterproject. Hierbij wordt uit de oude mijngangen warm water opgepompt en in een kouder gedeelte weer terug gepompt. Het onderzoek destijds werd met goed gevolg afgesloten en men is nu bezig om een stukje van Heerlerheide op deze manier in de zomer te koelen en in de winter te verwarmen. Vijf boorputten en een ondergronds leidingnetwerk van ongeveer 8 kilometer zijn daar aangelegd om dit voor elkaar te krijgen. Het complex, “Gen Coel” genoemd, bestaat uit circa 200 woningen, winkels, een supermarkt, bibliotheek, stadsdeelkantoor en een gemeenschapshuis. De centrale ligt in een schitterend voornamelijk glazen gebouw wat in de vorm van een Iterson koeltoren is ontworpen, ook daar schreef ik al eens over. In dit gebouw is een kleine tentoonstellingsruimte, de bibliotheek en het gemeenschapshuis gevestigd. Niet iedereen in Heerlerheide is gecharmeerd van dit project, ze vinden het te nieuwerwets en niet passen bij de oude kern. Maar het doel, de gemeente Heerlen op de kaart zetten, is hiermee wel bereikt. In heel de wereld is dit een unieke methode van energiewinning die nog nergens anders plaats vindt.[nggallery id=9]
De SS Rotterdam – door Frank (van IkFotograag.nl)
Zo’n twee keer per jaar vindt de baas dat ik naar een seminar moet. Je zou zeggen een dagje uit in werktijd, maar op een of andere manier ben daar toch niet zo weg van. Een dagje cursus daar draai ik mijn hand niet voor om. Maar bij de meeste seminars is over het algemeen het gebodene zo algemeen en oppervlakkig, dat je er hooguit kennis kunt maken met wat nieuwtjes. De bedoeling is ook dat de organiserende leveranciers op deze manier proberen nieuwe contacten te krijgen en zo weer opdrachten in de wacht te slepen. Tegenwoordig neem ik ook geen visitekaartjes meer mee naar beurzen en seminars, en bezig ik de uitspraak “Don’t call us, we’ll call you”. Doe je dat niet dan heb je iedere dag wel iemand aan de telefoon, die het ei van Columbus denkt te hebben uitgevonden en eens een praatje wil komen maken. Als al die software zou kunnen wat ze beloven, dan zou de hele software-industrie gelijk ook failliet gaan. Nooit meer nieuwe versies of upgrades. Was het maar waar. Voor alle fouten die erin zitten kun je, of soms zelfs moetje er een duur service abonnement bij kopen, en vaak ook nog ieder jaar opnieuw.
Maar soms springt er een seminar uit. Deze keer een onderwerp waar we op het bedrijf druk mee bezig zijn. En ik moet zeggen, we zijn er al veel verder mee als wat, volgens de presentatoren, de meeste bedrijven in Nederland zijn. Maar deze keer sprong ook de locatie er uit. Geen zaaltje bij een “van de Valk”, maar het Stoomschip de Rotterdam. Eerst een aantal presentaties over “Virtual Cloud Computing”. En daarna een weliswaar korte, maar heel mooie rondleiding over het schip. Ik ben nog nooit op zo’n groot schip geweest. Een drijvend flatgebouw. Vroeger het vlaggenschip van de Holland Amerika-lijn. En nu hotel annex congres en partycentrum. Maar je kunt er ook een tour over het hele schip maken. Ik heb maar een klein stukje gezien, maar ik ga nog wel een keer terug om de machinekamer ook te zien. Dat schijnt het meest indrukwekkende deel van het schip te zijn. Hieronder wat foto’s, gemaakt met mijn telefoon, ik had niets anders bij me. Weer op goed geluk, ongeveer gericht, want je ziet in zonlicht nou eenmaal niet zo veel op het LCD-schermpje.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
De Tongerse antiekmarkt
Niet het feestgedruis was de reden voor onze tocht naar Belgenland, maar we wilden eens een kijkje nemen op de grootste antiekmarkt van heel België en omstreken. Vooral de omstreken komen hier naartoe om te vinden wat ze niet zoeken. Je zou er gatverpieleke platpoten door krijgen als dat ge die hele markt moet gaan bekijken. Als een lint door de hele binnenstad, langs de stadswallen, in een tennishal, een parkeergarage en noem maar op. Ik heb nog nooit zoveel curiosa bij elkaar gezien. Van schietgeweer tot tondeldoos, van kerkbank tot oude mijnlamp, platen van Los Inca’s en ga zo maar door. Echt heel waardevolle spullen en antiek en niet het rommelmarktgevoel wat ik bij ons van een antiekmarkt heb. Duitsers, Fransen, Nederlanders, uit alle hoeken en gaten komen er mensen naartoe. De markt begint om 4 uur in de ochtend op te bouwen en gaat om 6 uur in de ochtend open, tot 1 uur in de middag. Er zit ook een klein addertje onder het gras…. Kom niet te laat of u zult lopen, de parkeerplaatsen in de wijde omtrek staan dan echt allemaal vol. Maar met het prachtige weer was dat lopen niet zo’n probleem…[nggallery id=8]
Ambiorix
Waar anders dan in Tongeren, de oudste stad van Belgie zou je de eerste verzetsheld uit de Belgische geschiedenis neer moeten zetten. Ambiorix, koning van de Eburonen bracht in 54 voor Christus het leger van Julius Cesar een gevoelige nederlaag toe in Gallië. De gevolgen waren verschrikkelijk, bijna het gehele Eburonenvolk werd uitgemoord en hun land verwoest. Alleen enkelen, waaronder Ambiorix bleven uit de handen van Cesar. Na 2064 jaar is Ambiorix weer in leven en wordt er weer gefeest op de Tongerse markt. Het levende bewijs ziet up op de foto’s en ik geeft toe, zo lekker op een terrasje aldaar was het gisteren goed toeven. Voor de echte Belgen onder de lezers een moeilijke vraag, wat hebben de Antwerpse doedelzakspelers met Ambiorix te maken. En waarvoor we echt in Tongeren waren, dat vertel ik u morgen…[nggallery id=7]
De (orch)ideeën van Rik Claessen
Van alle bloemen vind ik orchideeën nog altijd de mooiste. Af en toe kopen we eens een nieuwe om de verzameling uit te breiden. Maar het voordeel van kijken is dat je niet altijd hoeft te kopen. Als we echt een iets speciaals willen, weten we wel een paar adressen waar ze deze kweken. Gisteren waren we in Nederweert, bij de orchideeën-kwekerij van Rik Claessen. Deze jonge ondernemer heeft van zijn hobby een beroep gemaakt. Momenteel zijn ze bezig met een uitbreiding van de nu al grote kas waar alles plaatsvindt. De foto’s heb ik gisteren genomen, niet dat ik deze gekocht heb, want veel planten die rond staan zijn gewoon niet te koop (moederplanten) De onderste foto komt uit de kraamkamer… En ja, we zijn er niet met lege handen weggegaan, al was de schade redelijk beperkt.
Forgotten – Solyto
Gedurende de mid-vijftiger jaren produceerde New Map en hele range aan tweewielers, scooters en de Solyto Utility truck. Een kleine vrachtwagen welke veel in gebruik was bij o.a. tuinlui en gemeentewerkers. Gewoon een handig autootje waar je geen kilometers mee maakte. Op de autoweg had deze niets te zoeken. Solyto stond voor de werkmaatschappij die het bakje maakte( SOciete LYonnaise de TOlerie). Motorisch lag er eerste een Ydral, daarna een Ultima en later zelfs een eigen blok in (125cc eencilinder). Het autootje hield het uit tot 1974, toen werd de productie gestopt. Niet dat het nu zo’n daverend succes was, er werden in totaal maar 4000 exemplaren van gemaakt. waarvan deze Solyto Break Camping er ene was. Deze staat in het Microcar museum in Madison.
Sloophoop
Op onze vakantietochten komen we ook wel eens ergens waar het wat minder mooi is. Zoals hier in de buurt van Montzen in België. Hier staat een klein gehucht wat compleet uitgestorven is. De bewoners hebben in allerijl de zaak verlaten en overgelaten aan de natuur. Geen bordje verboden toegang of andere waarschuwingen zoals onbewoonbaar verklaard. Nee, een gewoon spookdorp. Veel was er niet te fotograferen. U zult het met de bijgaande plaatjes moeten doen. De historische waarde om ook naar binnen te gaan was voor mij nihil, zelfs niet in de kerk. Voor de rest wordt vandaag de CV en de badgeiser vervangen door een hoog-rendement-apparaat wat beide functies heeft. En volgens het bijbehorende EPO onderzoek levert dat ook nog subsidie op. De vis wordt vandaag vervangen door rolmops, ik kan de deur niet uit. [nggallery id=6]
















