bVision.nl

Iedereen weet ondertussen wel dat we een tweetal heel lieve poesjes hebben, Macey en Daisy. Beide komen nooit buiten, maar blijkt achteraf, dat mag de pret niet drukken. De deur van het terras stond ’s avonds open en Daisy zat voor de deur naar buiten te kijken. Op het terras liep een muis en Daisy zat daar vol aandacht naar te kijken. Helaas kwam de muis iets te dichtbij en met de voorpoten buiten en meteen weer binnen had ze de muis gevangen en liep er mee in de bek naar mijn vrouw. Het arme beest bewoog nog en loslaten ho maar. Pas toen de muis niet meer bewoog liet ze het beest uit de bek vallen. Meer met het idee, alsjeblieft vrouwtje, wat moet ik hier nog mee, hij doet het niet meer… Al die tijd zat mijn vrouw een beetje in paniek met de voetjes van de vloer, en de arme poes mocht echt niet meer op schoot die avond. En dat voor een echt huispoes.
Gisteren zijn we bij vriend H. wezen barbeknoeien. Daar hebben we even de behoefte aan vlees gestild. Het was gewoon heerlijk, zelfs de regen liet het hier in de avond even afweten, dus dat kwam mooi uit. Een gezellig avondje na een behoorlijk zwaar weekendje.

Waar is het muisje nu…

Nooit was een zaterdag zo zwart als gisteren. Maar wij hadden geluk. Dat wat op zwarte zaterdag voorspeld was hadden wij al op vrijdag. En omdat we redelijk vroeg waren viel ook dat wel mee. In Parijs hadden we de eerste files. Een kilometertje of dertig maar en daarna in Orleans, een kilometertje of 40 maar. Mazzel toch, nadat wij veilig op de juiste plaats waren gearriveerd zagen we de beelden van de files waar wij in stonden toen ze echt op lengte waren. Gisteren terug was als een stukje cake. Niets noemenswaardig, al was het in Parijs wel erg druk. Alleen heb ik nog nooit zoveel auto’s op een weg zien stilstaan als op de weg van Parijs naar Bordeaux, maar dat was gelukkig aan de andere kant…. Veel beter hadden we het op de vrijdagavond. Lekker stappen in La Rochelle een schitterend oud havenplaatsje, met een gezellig etentje als afsluiting van de vakantie van mijn dochter. Een vakantiekiekje van vrijdagavond ziet u hieronder, een straattekenaar met zijn nooit klaar komende tekening (anders kan die niks meer verdienen). Genoeg nu, ik moet even bijkomen.
UPDATE: Athualpa is back… Nog niet 100% maar we gaan ervoor.

(click picture) La Rochelle

Turicum

Terwijl ik waarschijnlijk al weer een flink stuk richting Nederland ben wil ik u de autorubriek vandaag niet onthouden. Vandaag nog eentje uit de oude doos, de vergeten merken. De Turicum werd gebouwd in Niederuster ergens bij Zerich in de buurt, maar ook dit Zwitserse bedrijf van Martin Fischer heeft de eerste wereldoorlog niet overleefd. Het eerste model was een eenpersoons auto die bestuurd werd met pedalen en had een eencilinder motor . Ondanks dat de oprichter het bedrijf dat in 1904 zijn eerste auto maakte, na een jaar of vier verliet, draaide het bedrijf goed en er werkte destijds 150 mensen. Deze trapauto was het enige model met pedaalbesturing. De volgende modellen hadden allemaal een stuur en men had de keuze tussen twee en viercilinder motoren.
Oh ja, Turicum is de latijnse naam voor Zerich. Het is maar dat u het weet.

Turicum

Door wat onvolkomenheden en een stomme zet van mijzelf, zit u voorlopig even met deze lay-out opgescheept. Ik ben op weg naar de Atlantische Oceaan, en heb gisteren geen tijd gehad om alles weer recht te breien wat ik fout had gedaan. Nou ben ik nogal vergevingsgezind t.o.v. mezelf, dus u moet het er maar mee doen. Wellicht dat het er zondag weer anders uit ziet, dat weet ik nog niet. Voorlopig moet ik eerst nog even en paar duizend kilometers afleggen voor ik weer terug ben.
En de foto, het is niet zo erg als u denkt, klik er maar eens op…

(click picture) helaas

Nee, geen vakantie, gewoon een paar dagen vrij. Sowieso om even mijn dochter uit Frankrijk terug te halen, maar ook om dat een beetje in alle rust te doen. Vandaag uitrusten morgen naar Frankrijk en overmorgen weer terug. Je rijdt toch graag zeggen ze dan. En weet je, ze hebben nog gelijk ook. Afgelopen dinsdag was daar in ene een 10.000ste reactie op bVision.nl. Chantal van Chantaliaans was de gelukkige, of ongelukkige, naar behoefte invullen. Gestart op 1 december 2007 na een aantal jaren als V@nM@n door blogland te hebben gereden. Sinds het begin gesteund door mijn Collega Frank die een artikel op woensdag plaatst, maar voor de rest helemaal Me! from bVision. Net die ene dag niet geeft me een stukje extra vrijheid om dit te blijven doen en met veel plezier overigens.
Tevens heb ik gisteravond wat groot onderhoud op mijn blog doorgevoerd. Atahualpa Versie 3.4.2 staat daar nu op, gelukkig voor zover ik het kan beoordelen nu een stabiele versie waar ik weinig aan hoef te sleutelen. En vanavond eten we een lekkere zelfgemaakte Pizza, als traktatie op de uitslag van mijn Cholesterol onderzoek. Dat was wonderbaarlijk lager dan verwacht. Maar voorzichtig blijf ik toch.

update: soms zit het even tegen… Het wil niet zoals het moet, dus maar even een andere layout gestolen.

Nieuw: Smartje smijten