bVision.nl

Ik neem geen standpunt in inzake het wel of niet mogen roken, dat moet iedereen voor zichzelf weten. Wat me wel verbaast is het feit dat we drugs gedogen, en roken langzaam nijgt naar oorlogstaferelen in de horeca. Ik ben van mening dat je in eetgelegenheden niet moet roken, of dat nu een friture of een restaurant is. De rest kun je mijden, ook de kleine cafeetjes. Trouwens, waar leg je de grens. Maar om nu de boodschappers als zondebok te zien is ook wat overdreven. Als we met de auto te hard rijden weten we ook dat dat geld kan kosten, dat is het risico van het vak en dat nemen we de agent niet kwalijk, hooguit onszelf. Maar om nou de woede te gaan botvieren op de controleurs van het rookverbod is niet correct. Die hebben de wet niet gemaakt die voeren hem alleen maar uit. Ga dan eens een hartig woordje met de verantwoordelijken spreken die de wet maken, dat zijn namelijk de malloten en moraalridders die we zelf gekozen hebben…

Heerlijk is die reclame. Mijn collega Frank stoort zich er niet aan. Ook niet dat er een paginagrootte reclame op ons kantoor hangt. Ik ken echter ook iemand die zich kapot schaamt dat iedereen Hi Frank tegen hem zegt. Persoonlijk vind ik het in ieder geval een ludieke reclame. De kunst is het verwerven van naamsbekendheid. Die heeft Frank nu, maar of het de firma helpt waarvan de reclame is betwijfel ik.

heiekneueter; m,v -s onbeschaafd, wat onnozel iemand. Dat is tenminste wat de Van Dale er over zegt. Maar die weten ook niet alles. Een heikneuter is hier een boertje aan de rand van de heide die met het houden van wat vee, voornamelijk schapen, rond moest komen. Voor mij was het een gezellige ochtend met wat mensen van de fotoclub ronddwalen in de Brunssummerheide, juist ja, als makke schapen. En in tegenstelling tot de rest van de dag, was het droog toen wij in alle vroegte kneuterde in de hei. Vertrek- en eindpunt was de schaapskooi bij Schrieversheide en ik moet toegeven, als je de mensen hun gang laat gaan komen ze niet verder dan de ganzen bij de sterrenwacht, oh nee, dat was ik. Een van de ganzen had me daar bij de broek vast… Het ene zonnestraaltje dat er was hebben we gevangen in de lens, daarna was en bleef het donker, maar droog. Het was een gezellige en vruchtbare ochtend die we in het voorjaar beslist eens over moeten doen. De foto’s zijn aanklikbaar voor een groter exemplaar.

Bij het controleren van mijn muziek en fotobestanden kwam ik nog een aantal foto’s tegen die we in Djerba, een klein eiland voor Tunesie hebben gemaakt. We waren daar met de kinderen ter gelegenheid van ons 25 jarig huwelijksfeest in 2000. Foto’s maken was toen echt niet mijn hobby en de foto’s zijn dan ook vakantiekiekjes gemaakt met dacht ik een wegwerpcamera en ingescand met onze oude printer.
De bank werd gisteren keurig op de afgesproken tijd geleverd en is uiteraard door ons ingezeten. Zelfs er even op liggen behoord tot de mogelijkheden, anders moet je geen bank maar stoelen kopen. Een foto volgt nog als ik alle gezinsleden en poezen eraf kan krijgen…

Enkele maanden geleden hebben we een nieuwe bank gekocht. De oude leren bank was door de katten gesloopt en niet meer echt passend in ons interieur. Dus gisteravond eerst maar eens de oude bank gesloopt en vanaf de eerste verdieping zacht naar beneden laten vallen. Meteen maar achter in de auto gemikt zodat vandaag de eerste rit naar het milieu-park kan gaan. Tussen 7 en 10 uur bellen ze hoe laat de nieuwe bank geleverd wordt. Dus vroeg op, nog geen boodschappen doen, eerst wachten tot we de oude bank kunnen dumpen, dan nog even naar de winkel en daarna hopelijk de nieuwe bank inzitten. Alhoewel, deze moet ook een verdieping naar boven, dat word nog lachen… geen foto van de nieuwe bank, die is er nog niet. Daarom nog maar een van ons Italiaanse avontuur.

Als ik bekijk waar ik na een dagje datastorage in Utrecht allemaal mee thuis kom schaam ik mij niet. Buiten wat van onze vaste leveranciers, waar we geruime tijd hebben door gebracht met het bekijken van hun storage oplossingen hebben we weinig gadgets ontvangen. Niet dat we ze niet konden krijgen, maar we schaamde ons voor de mensen die echt alle stands afgingen om de de boel te plunderen, meer kan ik daar niet van maken. Dan valt het USB stickje met reclame en een USB drukknop van Dell om de PC uit te zetten niet op. Het gadget wat ik wel zou willen hebben stond buiten. En zoals je op de foto ziet was ik niet de enige die daar intresse in had. Alhoewel ik met mijn rug beter niet aan het geweld van dit voertuig kan blootstaan. Maar grof geweld was het wel. Voor degene die niet weten wat het is, het is een (wat schuin geplaatste) Carver driewieler.(je kunt er op klikken). Buiten dat verliep de heenreis erg rustig, alleen de koffie met gebak moesten we er bij denken. Op de terugweg was het hommeles met treinen. Het eerste gedeelte gestaan, alhoewel er uiteindelijk een vriendelijke jongeman plaats voor me maakte om te gaan zitten. Na Eindhoven konden we eindelijk plaats nemen in de eerste klas, waar we ook voor betaald hadden…