bVision.nl

bVision.nl

Blog, Art & Photography

Een stedentrip – door Frank

Mijn voorjaarsvakantie is alweer voorbij. Ik ben een paar dagen op “stedentrip” geweest. We hebben gekeken naar London, Berlijn, Barcelona,e maar het is Delft geworden. Voor die eerste drie steden moest ik toch iets dieper in de beurs tasten, iets te diep. In Delft was ik als toerist ook nog nooit geweest, dus… In Delft moest ik onlangs een aantal keren voor een cursus zijn. Toen heb ik me voorgenomen om hier van de zomer terug te komen. Het is iets eerder geworden dan de zomer, maar we hadden toch een dag mooi weer. Ik had via bookings.com een hotel met goede referenties gevonden in het centrum van Delft, met alle bezienswaardigheden op loopafstand. Delft is een mooie stad. We hebben diverse kerken en museums bezocht. ALs je er van houd, dan is het legermuseum een aanrader. Ze geven een mooi beeld van legers door de eeuwen heen, van de romeinen tot nu zeg maar. Ze hebben een unieke verzameling antieke pistolen en geweren, waarvan er een groot aantal ware kunstwerken zijn. Je moet daarbij even vergeten waar ze eigenlijk voor bedoeld zijn.

Het tweede zeer interessante museum is het Prinsenhof. Dit is de plaats waar Willem van Oranje gewoond heeft en waar hij ook vermoord is. Ze hebben er een mooie collectie schilderijen van de oude meesters. Tijdens dit bezoek aan het Prinsenhof heb ik meer geleerd over de tachtigjarige oorlog dan vroeger op school. In onze tijd was het vooral belangrijk dat je de jaartallen uit je hoofd kon opzeggen met de gebeurtenis erbij. Van die jaartallen ben ik de meeste allang weer vergeten. Wat ik nog wel weet is hoelang de tachtigjarige oorlog duurde.

De plaatselijke horeca die we bezocht hebben, blonken allemaal uit in kwaliteit en vriendelijkheid van de bediening. Mijn volgende stedentrip zal waarschijnlijk toch eens Maastricht zijn. Ik heb er gewoond, en ik woon er nu nog maar 4 kilometer vandaan. Ik heb een aantal uitgewerkte wandelingen als Worddocument ergens op mijn harde schijf staan. Maar op een of andere manier wordt onze eigen stad en of omgeving steeds overgeslagen. Terwijl het hier het hele jaar door wemelt van de toeristen. Die komen niet alleen voor de Mcdonalds lijkt me.

Hieronder een collage met foto’s die ik in Delft gemaakt heb. De collage is gemaakt met Picasa 3. De foto’s in de collage kun je afzonderlijk bekijken op mijn eigen site IkFotograag

Limburg – Vlodrop

Om in de sportieve trend te blijven vertrokken we gisteren in alle vroegte naar Vlodrop. In tegenstelling tot wat iedereen doet die daar in de buurt is, naar natuurpark de Meinweg gaan, verkozen wij het om net de ander kant van de hoofdweg te pakken. We hebben de auto geparkeerd bij Groenrijk Smitz, daar was toch niemand, en zijn vanaf daar door het bos, het veld ingetrokken. De laaghangende mist gaf een heel apart gevoel. Je waande je in de middeleeuwen. Waar bosgeesten, nimfen en elfen ronddwaalden. Uit het moeras langs de weg stak de drietand van Neptunus naar boven en een stuk verderop zagen we het huisje van Hans en Grietje. Even later, uit het bos en door de weides werden we bijna overvallen door een weidemonster. Die kwam ons grommend achterop.e En helaas, toen we terug kwamen bij het groenrijk was het alsof de Duitsers Nederland weer bezet hadden. Volgens mij was mijn auto de enige met Nederlands kenteken in de omstreken. Voor de rest was de parkeerplaats, de omliggende straten en het veld, bezet door Duitsers. De Eerdberen en Spargel gingen als warme broodjes over de toonbank.
En, sorry, sorry, we moesten even naar het toilet. En het onderstaande kwamen we op weg daar naartoe allemaal tegen en staat nu achterom… De kop soep hebben we daar maar opgegeten, die zal zijn weg via de Maas inmiddels wel naar Rotterdam gevonden hebben. Btw: de foto is aanklikbaar, en het stammetje wat u ziet is de stam van een amandelboompje, waarvan foto volgt als het weer licht is…


Limburg – Rothem

Gisteren zijn we de eerste paasdag goed begonnen met een wandeling rondom Rothem. Niet te ver om mee te beginnen, een kilometertje of zeven, maar wel bergje op, bergje af. Rothem is maar een klein dorpje en ligt tussen Meerssen en Maastricht, langs de A2. Aan de andere zijde, het gebied waar wij gewandeld hebben ligt het natuurgebied de Dellen/Meersenerbroek. Volgens de bordjes een Militair oefenterrein, maar dat hebben we maar aan een zijde gezien. We zijn er dwars doorheen gelopen en er vielen een paar dingen op:

  • Honden aan de lijn betekent direct de hond losmaken.
  • Alleen vrouwen wandelen met honden, meestal niet alleen maar samen met een andere vrouw.
  • Mannen wandelen met mannen.
  • Vrouwen alleen met een paard in het bos gaat niet goed.
  • Honden hebben niet altijd zin om te wandelen.
  • Militairen zijn zeldzaam.

    • Snapt u het, wij niet in ieder geval, maar zo levert dit soort taferelen voldoende gespreksstof op tot aan het einde van de wandeling. En voor de wandelaars, of zij die hier in Zuid-Limburg op vakantie komen kunnen de route nalezen op de wandelgids Zuid-Limburg. De foto’s zijn aanklikbaar voor een groter exemplaar.

    Militair ? Bloemetjes (paard) Koffie erbij
    (wijngaard) slak boerderij snel weg

    Den Bosch en vrolijk Pasen


    Gisteren was ik voor de eerste keer in het centrum van Den Bosch. Toch knap dat ik daar 55 jaar over heb gedaan. En wat doe je dan als je daar bent, uiteraard wat cultuur opsnuiven. Gezien het zeer mooie weer hebben we dat gedaan door een tocht te maken over de riolen van Den Bosch. Sorry, over de voormalige riolen van Den Bosch, de Binnendieze. Het vertrekpunt, een beetje verdekt opgesteld, was de Molenstraat. Oeteldonk vanuit kikkerperspectief zullen we maar zeggen. En te woord gestaan door een wel zeer deskundige gids. Of alles waarheid was wat hij in dat kleine uurtje verteld heeft weet ik niet, maar ik ben wel even anders tegen de stad aan gaan kijken. Gelukkig hadden we vlak ervoor wat gegeten bij Kees Kroket, want of we er nog wat hadden bij gekregen na de tocht weet ik niet. En nee, vraag niet waar ik de auto had staan, dat zeg ik toch niet, anders staat daar straks iedereen. Maar alle gekheid op een stokje, een hele mooie stad met nog voldoende historie in zich en niet te modern zoals Eindhoven. Voor de echte zuiderlingen onder ons, als je in Sittard moet kiezen uit de trein naar Heerlen of Maastricht, kies dan Maastricht (of zet je in Sittard op de markt). En voor een ieder, een paar hele fijne paasdagen.
    De foto’s zijn aanklikbaar. De bovenste foto trof ik zo aan bij de foto’s van vandaag. Pas na roteren wist ik wat het was. Een grappig neveneffect, maar het had gekund.


    Fiat 500

    Nee, niet alle retro auto’s hebben mijn voorkeur. Niet de new Beetle, de Mini, of de Fiat 500 hebben mijn voorkeur. Het liefste zie ik het origineel. Vooral het kleine rugzakje, de topolino, de cinquecento, het bolleke ofwel de fiat 500 vind ik in de oude uitvoering stukken mooier. Aan de ene kant heb ik mijn roeping gemist. Het mocht niet van mijn ouders, aan de andere kant had ik natuurlijk gewoon moeten doorzetten en voor automonteur moeten gaan leren. Het lijkt me een heerlijk vak en volgens mij is aan het restaureren van auto’s goud geld te verdienen. Maar ik dwaal af. De kleine Fiat 500 werd in 1936 geentroduceerd en bleef tot 1975 in productie. Alles bij elkaar werden er meer dan 3.5 miljoen exemplaren van gemaakt en er zijn er nog voldoende in omloop. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Voor dit model is een foto genoeg… u kunt hem wel vergroten.


    Nightshot in Spring


    Ook ik heb niet altijd wat te vertellen. Soms kom ik ook wel eens thuis en denk ik alles aan de kant, ik moet op de bank. Zeker als je een drukke week achter de rug hebt. Mijn vrouw heeft vandaag vrij, heeft zelfs een week vakantie, en ik mag gewoon gaan werken, ook de volgende week. Ik kan u verzekeren dat doet een beetje pijn. Maar daarom niet getreurd, dat haal ik wel weer in. Dat wil niet zeggen dat ik vandaag met veel plezier ga werken. Maar om terug te komen op mijn niets te vertellen hebben, neem ik u even mee terug naar afgelopen zondag. Twee (andere) foto’s van een geslaagde Nightwalk door Maastricht. Ik raad u aan om ook eens in de avond uw toestel mee te nemen om een foto te maken. Voor ingewijden, diafragma 11 en een sluitertijd van om en nabij de 10 seconden leverde dit resultaat op in het donker. Daarnaast hebben Frank en ik ook twee uur rondgewandeld en wat aan de conditie gedaan. U moet beslist eens op een foto klikken voor een groter resultaat. Vanmiddag een vuske en vanavond een pilske. Wat wil een mens nog meer, beter kunnen we het niet hebben…


    Utrecht en glasvezel

    Ik zal niet verder uitweiden over mijn cursus glasvezeltechniek in het Aristo gebouw in Utrecht Lunetten. Dat is alleen maar droge kost voor ingewijden. Utrecht is wat anders, het heeft gewoon wat tegen mij en treinen. Nu stond mijn trein ergens stil tussen den Haag en Utrecht, kapot uiteraard. Het gevolg voor de inzittenden is duidelijk, maar als er een trein uitvalt in het spitsuur heeft dat gevolgen voor de volgende trein. U wilt niet weten wat voor een volk op spoor 15 te wachten stond. Deze reis was ik een van de gelukkigen die een plaats kreeg door net daar te staan waar de deuren opengingen. Velen moesten echter staan. Waaronder een man van ongeveer mijn leeftijd met een kaartje voor de eerste klasse die van Utrecht tot den Bosch moest staan, ook nog in de tweede klasse. Ik heb er helaas geen foto van, maar die was me toch een potje pissig. En dat liet hij merken ook. Ik heb me kostelijk geamuseerd met alleen die aanblik. Alleen de verhalen over en in de trein zijn het waard om met het openbaar vervoer te reizen. Ook de opmerking die ik in de ochtend plaatste tegen een controleur maakte de reis al goed. Ik reis met een Business Card van het werk en deze werd gescand met een kniptang en akkoord bevonden. Op mijn vraag of dat een nieuw apparaat was als vervanging voor de PDA’s waar ze dat mee moeten doen, kleurde hij rood tot achter de oren en liep snel door. Bij een tweede controle liep hij maar snel door…