bVision.nl

bVision.nl

Toch liever met een statief – by Frank

Ik ben opzoek naar een statiefje. Tot nu heb ik eigenlijk altijd uit de hand gefotografeerd, maar voor bepaalde toepassingen is een statief toch onontbeerlijk. Ik heb een hekel aan sjouwen met foto-apparatuur. Je ziet soms fotografen met hele hutkoffers met apparatuur, lenzen, flitsers, enz. Mij niet gezien. Daaromeheb ik mijn oog laten vallen op een Gorillapod. Een statief waar je letterlijk alle kanten mee op lijkt te kunnen. Klein van afmeting en licht. Misschien dat iemand er al ervaring mee heeft, dan hoor ik dat graag.

Bij de uitslag van de plaats van dee Eiffeltoren heb ik al in het kort uitgelegd, hoe de achtergrond met toren en lucht vervangen is. Daar ga ik nog een uitgebreide tutorial van maken, zodra iedereen van vakantie terug is. Mooier is het natuurlijk, als je de foto ineens goed belicht krijgt. Maar de contrasten tussen licht en donker zijn vaak dermatig, dat je de trukendoos er wel bij moet halen. Een spiegelreflexcamera is al beter dan een compacte digitale camera, maar afhankelijk van zonnestand, eigen standpunt en hoeveelheid licht heeft iedere camera (fotograaf) van tijd tot tijd wel eens een uitgebleekte lucht.

Altijd zoekend naar iets nieuws, of iets anders, ben ik dus ook in aanraking gekomen met HDR (High Definition Range) fotografie. In het kort komt het er op neer, dat je meerdere foto’s (minimaal 3) van hetzelfde onderwerp maakt, met een e twee diafragmastoppen verschil. Een foto met goed belichte schaduwpartij, een met goed belichte middentonen en een met de highlights goed belicht. Veel camera’s hebben hiervoor zelfs een functie ingebouwd (Bracketing). Deze 3 foto’s worden dan op elkaar gelegd en je houd steeds de goed belichte delen over. Het resultaat: foto’s met luchten, zoals de oude Hollandse meesters ze in hun schilderijen hadden. Maar omdat je de camera uit de hand vrijwel onmogelijk goed op de zelfde plaatsekunt houden heb je een statief nodig. Anders verschuift het beeld teveel.

Hierondereeenefoto gemaakt met de camera in de stande”auto”een daaronder een,enog zonder statief, uit de hand gemaakte HDR. Soms lukt het zonder statief ook, kwestie van geluk hebben. De lokatie van de opname: Maastricht boven op de de st. Pietersberg.

Inpakken en wegwezen

Me! is even pleite, we zitten ergens in Duitsland langs de Rhein te genieten in de Altstadt. Als jullie me missen weten jullie me ergens bij deze toren in de buurt te vinden.Wie weet stuur ik wel een souvenirtje langs.

Het land van de Belgen


Gisteren waren we op bezoek bij onze westerburen, de Belgen. Het land van Vlamingen en Walloniers, tenminste, zo lang als het duurt. Het land van winkelen op zondag, meubelboulevards en goedkope auto’s. Een Detleffs die Ki(e)p caravan wil worden, een bouwkavel dat villagrond wordt of als je dat liever hebt, winkel aan huis of zoiets.e Maar ook het land waar alles mag wat in Nederland verboden is. Zoals roken op zondag in een restaurant. Ik had zo nog uren kunnen fotograferen, maar helaas. Ook het land waar het evenhard regende als bij ons. In dat opzicht past het goed bij Nederland. En wie weet, lopen die Vlamingen een keer over. Als ze de koning en zijn familie maar daar laten.(u weet even klikken voor een wat groter formaat)

De geleerde kat


We hebben een hele geleerde kat, genaamd Macey. Het stuk boekenkast waar de geleerde kat in ligt heeft ze helemaal leeg gelezen. Lettertje voor lettertje terwijl ik hard aan het werk was. Daarnaast is het een prima plaats om overzicht op alle werkzaamheden te houden. Het eindresultaat mag er volgens mijn vrouw ook naar zijn. Bijna alles is opgeruimd, de plinten zitten erop, de apparatuur is geplaatst en aangesloten en we kunnen van een weekje welverdiende rust gaan genieten. Nog even een uitstapje naar onze oosterburen maken, maar voor de rest gewoon genieten van een welverdiende rustige vakantie. Ik zal de accu’s van de camera en mezelf alvast gaan opladen, dat is wel nodig geloof ik.
PS: de onderstaande foto is het moment dat alle parket tegen de muur zit (vrijdagavond). Nu is alles klaar, maar dat gaat u lekker niks aan.

Renault Siete – R7 van 1974 tot 1983

Na de Renault 3 die bijna niemand ooit gezien had gaan we nog even verder met een Renault. De Renault R7. Wereldbekend in heel Spanje want verder kwam die niet. In 1974 werd in Spanje een automobielfabriek geopend met de naam FASA. F.A.S.A. stond voor Fabricacion de Automovile Renault d’Espana SA en stond in Valladolid. Het eerste model wat daar werd gemaakt was een Renault R5 die in Spanje Siete werd genoemd, en daarna een verlengde Renault R5 met vier deuren en een behoorlijke kont er aan vast geplakt. Dit afwijkende model was alleen bestemd voor de Spaanse markt en werd dus een Siete R7. De achterkant had wat weg van de lelijkste eend bij Renault, de R12. Het werd een van de meest verkochte auto’s in Spanje in die tijd. De modellen erna waren meestal modellen die in Frankrijk niet meer liepen maar nog een tijd in Spanje werden geproduceerd om aan de tanende vraag te voldoen. Hier in Nederland weet ik geen R7 te vinden, maar ik hou me aanbevolen voor foto’s van een Nederlands model.

Ik wil met jou wel dansen

Maar mijn voeten doen zo’n zeer… En dat na een hele dag staan en laddertje op laddertje af, trap naar onder, trap naar boven, van de kamer naar buiten en weer terug. En dan kijk je naar buiten en denk je daar komt hulp, maar zo groot was nou ook weer niet nodig, maar helaas, niet voor mij…


En als je ziet wat een mens voor een rommel kan maken, niet te geloven. Volgens mij heb ik de hele garage inmiddels boven staan. Dat heeft wel als voordeel dat de auto er weer makkelijk inpast. Maar goed, vandaag hoop ik alles klaar te krijgen. Het licht doet het al, en internet is er ook alweer, anders had u dit niet kunnen lezen. Na vandaag is er vakantie, als het weer het toelaat. Want er is hier al gatverpielekkes veel water uit de lucht gevallen. Overigens, valt u iets op bij de bovenste foto. (u kunt klikken voor een groter formaat)

Klussen – dag 2

Soms zit het mee, en af en toe zit het tegen. Als ik moet kiezen leg ik toch liever even een vloertje op de grond. Tegen de muur gaat toch net even wat anders. maar goed, ik mag niet klagen als ik naar het tussenresultaat na dag 2 kijk. Nu wordt het pas echt moeilijk en je ziet er straks niets van. Ik moet elektra gaan verleggen en zorgen dat de steunen voor de TV weer op de goede plaats aan de muur komen. Dan nog even de telefoon verleggen. Na afloop van klusdag 2 was ik even kapot moe.En als je zo’n hele dag in de weer bent heb je niet veel anders te vertellen.(foto is aanklikbaar voor een groter beeld). Daarom heb ik ook maar dag drie gedeeltelijk overgeslagen met klussen en ben daarvoor in de plaats met mijn vrouw op pad geweest. Mocht u mij vandaag missen weet u waar het aan ligt, of de stroom doet het niet meer, of het internet ligt eruit. En daarvoor heeft Boeddha ook geen passend antwoord klaar staan.