bVision.nl

Gistermiddag kon ik het niet laten. Ik moest even de sfeer proeven van het echte Carnaval. En dat kan het beste bij het begin, de kinderoptocht. Het weer viel gelukkig mee en ik heb een aantal glunderende gezichten op de foto mogen zetten. Het is in Gebrook een echte traditie geworden om dit festijn op zaterdagmiddag te laten vertrekken vanaf de mert en uiteindelijk daar ook weer aan te komen. Bijna alle basisscholen doen er aan mee. Een bonte stoet kinderen en ouders die er samen een feestje van maken. De foto’s geven alleen maar de sfeer aan, proeven kun je die niet… Overigens zijn dat ook de enige dagen buiten de braderie om dat het druk is in het dorp. Ik hoop dat het maandag ook mooi weer is, dan laat ik me ook afzakken om de optocht te zien.

In gezinnen met twee wagens heeft de vrouw altijd de kleinste.

Bijna was het Zweedse merk Saab net voor de zestigste verjaardag van het merk verdwenen als automobielfabrikant, maar gisteren is het heugelijke feit bekend gemaakt dat Saab weer in Zweeds bezit is en een herstart gaat maken. Meer details hierover komen maandag pas ter beschikking. Het zal gezien de vreemde historie van het merk niet makkelijk worden. General Motors had al besloten dat het of afgelopen was met het merk, of in de uitverkoop ging, maar gelukkig gaat Saab weer als zelfstandig autobouwer verder. Dat had Nederland destijds ook met DAF moeten doen en niet moeten verkopen aan Volvo, die het verkwanseld heeft en met de stille trom uit Nederland vertrokken is. Het mag toch niet zo zijn dat de hele auto-industrie op zijn gat gaat alleen door een naar verwachting tijdelijke crisis. Iedereen wil autorijden, en we moeten het allemaal even wat rustiger moeten doen, maar dat wil niet zeggen dat we daarom maar meteen alle echte merken om zeep moeten helpen om alleen de grote jongens te laten overleven. Er zijn al zoveel mooie automerken naar de filiflitsen gegaan. Ik geloof ik ga sparen voor een DAF….je. (het liefst een DAF 55 1300 Marathon) of een Saab 92 uit 1953 (foto)

iedereen is de smid van zijn eigen geluk, alleen hebben sommige een verkeerde hamer

De laatste dag deze week is een bijzondere, de laatste voordat de Carnaval hier in het zuiden met alle heftigheid losbarst. En deze jongen heeft een hele week vakantie in het verschiet. En wie gaat er dan niet met plezier werken. Alhoewel de laatste loodjes wel eens lichter zijn geweest is alleen het idee al genoeg om de dag plezierig door te komen. Helaas moet mijn vrouw volgende week wel werken en moet ik alleen op pad. Nee, u hoeft geen medelijden met mij te hebben, ik kan me best wel zelf redden. En met iedere dag verse diepvriesfrietjes komen we ook een heel end. Helaas was het weer hier gisteren niet dusdanig dat ik mij geroepen voelde om naar het kowrenne toe te gaan, maar mij daar in tegen heerlijk in het ligbad heb gevlijd. Geen foto’s dus van rennende koeien, maar toch, Gebrook Alaaf…

Als de mol stoot in februari heb je in maart geen grasveld meer

Ik heb te weinig tijd in een dag. Afgelopen dinsdag ben naar een Basketbalwedstrijd in Weert geweest. Voor de afwisseling is dat een leuke bezigheid, vooral als je weet dat je van tevoren lekker kunt eten, met wat mensen kunt “netwerken” en je daarna de grote jongens kunt bewonderen. Upstairs BSW tegen Eifel Towers Den Bosch. Helaas voor de Weertenaren liep het iets minder goed af, maar we hebben een paar fantastische acties gezien van beide zijden. de Bossche bollen waren gewoon een maatje te groot. Dat moet ook wel als je het verschil in budget ziet, maar dat terzijde. Alleen als je daarna nog naar huis moet rijden is het vermoeiend. Gisteren was mijn vrouw alweer jarig, ieder jaar hetzelfde liedje. Ik heb zelfs voor haar een kado gekocht… Dat levert hopelijk weer een paar pluspuntjes op. Daar kun je er nooit genoeg van hebben. Vieren doen we het alleen nog maar met de kinderen.
Btw: vanavond is hier in Gebrook het traditionele Kowrenne. Met koeien gemaakt van hout en papier-mache, waar twee personen onder plaats kunnen nemen worden diverse sprintwedstrijden gehouden en andere ongein uitgehaald. Dit is sinds 1972 de opening van de carnavalsweek in Gebrook (Hoensbroek). Met zaterdag de kinderoptocht en komende maandag uiteraard de grote optocht. Als het redelijk weer is zal ik eens kijken of er wat te fotodingese is. Maar als toetje vandaag een Bossche bol.

Weer zo’n term uit het grijze verleden van Hoensbroek (of Gebrook, zo u wilt). Midden in het huidige centrum stond destijds een groot wegkruis. Alle grote wegen in naar het centrum toe kwamen daar bij elkaar, op het ANWB Bord is dat goed te zien. Dit gedeelte werd dan ook het kruis genoemd. Normaliter was het er altijd druk, het lag centraal in de oostelijke mijnstreek en was makkelijk te bereiken.e Gebleven zijn alleen nog de straatnaam aanduidingen.

Na de afbraak van de zusterschool (op bovenste foto te zien achter de klok) en het postkantoor werd het wegennet op de schop genomen en ontwikkeld tot wat het nu is. De Kouvenderstraat in het centrum is autovrij en naar de Amstenraderweg, waar ik zelf meer dan 20 jaar heb gewoond, rijdt alleen de bus nog. Een dorp in beweging heet dat dan. Het kruis is er overigens wel nog en staat wat lager richting Hoofdstraat. Maar het is onopvallend, menige inwoner ziet het niet eens staan. Er staan niet eens inwoners op de foto, en dat klopt, op zondagmorgen rond een uur of negen is het er uitgestorven. Veel is er ook door de week niet meer te doen. De meeste mensen verkiezen Heerlen of Maastricht als winkelstad. Daar is de plaatselijke middenstand zelf debet aan geweest. Een mogelijke V&D en Hema werden afgewezen, men was bang voor de concurrentie.

Gadsalmedrekkie wat een weer gisteravond. Sneeuw, regen, ijskoud maar toch een paar leuke foto’s kunnen maken. Al gebied mij de eerlijkheid te zeggen dat er vele mislukt zijn door druppeltjes regen op de lens. Maar goed, toch weer wat geleerd. Gewoon de volgende keer een zeemleer meenemen en een partytent met verwarming. En ik had nog wel een muts klaargelegd en vergeten uiteraard. Dat terwijl de kapster gistermiddag mijn haren gekortwiekt had. Maar goed, je kunt niet alles hebben. De rum die ik deze week niet gekocht heb had ons ook nog even kunnen bijwarmen, stom, stom, stom. De foto’s zijn overigens gemaakt in Maastricht rondom plein 1992 bij het Vestedagebouw. Met uiteraard de Maas bij nacht als mooi spiegelobject. Toch hoop ik ooit nog eens foto’s te maken als het wat beter weer is in Maastricht. Dit was een beetje tegen beter weten in toch maar doorgaan. De foto’s zijn aanklikbaar voor een groter formaat, en dat is wel zo mooi….