Vroeger op school, hoorden voor mij de diverse stijlfiguren bij het lastigste deel van de Nederlandse taal. Ik bedoel hiermee woorden als acroniem, synoniem, metoniem, eufenisme, pleonasme, onomatopee, tautologie, hyperbool en ga zo maar door. Ooit tijdens een of ander proefwerk zal ik ze voor een deel wel goed geraden hebben, maar tegenwoordig ben ik ze vrijwel allemaal vergeten. Behalve synoniem want dat zit in Microsoft Word.
Zo probeerde ik deze week te achterhalen, wat de stijlfiguur is voor een woord, wat gebruikt wordt voor
een product, wat de naam heeft van een fabrikant, maar meerdere fabrikanten maken het product. Voorbeeld Maggi; een soeparoma, alhoewel sommige mensen het ook over frites sprenkelen. Maar of het product nu gemaakt wordt door Knorr of door Maggi het heet altijd Maggi. Aan tafel vraag je om de Maggi door te geven niet het soeparoma. Of je het als fabrikant dan goed voor elkaar hebt, als jouw naam verbonden wordt aan soortgelijke producten van de concurentie, weet ik niet. Het kan natuurlijk ook negatief werken. Andere voorbeelden: Spa voor elk mineraal bronwater, Nescafe voor oploskoffie, in de regio waar ik woon ook wel aangeduid als neskoffie. In sommige landen Gillette voor een scheermesje. Jeep voor een 4wd auto. En waar mijn verhaal om draait kodak.
Eind zeventiger jaren, begin tachtiger jaren ben ik lid geweest van een Belgische fotoclub. Een Belgische collega was daar lid en vroeg mij of ik ook interesse had. Ik heb er veel geleerd. Deze Belgen waren erg gedreven in hun hobbie. Iedere bijeenkomst had iemand wel een foto of dia bij zich, waar je meteen het gevoel had: ik wou dat ik hem gemaakt had. De fotobesprekingen waren voor mij zeer waardevol. Op tentoonstellingen (echt wereldwijd!) haalden ze vaak zogenaamde "aanvaardingen". Dat wil zeggen dat de jury de foto goed genoeg vond, dat hij mee kon doen aan de wedstrijd. Het enige waar ik nooit aan heb kunnen wennen is, dat ze het continu over hunne kodak hadden. In het begin dacht ik nog, dat als je mee wilde tellen, je een camera van het merk Kodak moest hebben. Maar in die tijd behoorde kodak al lang niet meer tot de topmerken. Later bleek dat ze iedere camera een Kodak noemden, ook hun Nikon of mijn Olympus. Navraag bij een huidige Belgische collega leerde mij, dat het in Belgie nog steeds "Kodak" is.
