bVision.nl

De termen vliegen over tafel, het nieuwe werken, bring your own device (BYOD), een thuiswerkplek, Office Communicator inmiddels Lync. Wie weet wat je er allemaal mee kunt doen mag het zeggen of eigenlijk wat ik liever zie is wat je er niet mee kunt doen. Ik zie de mensen met een vuilniswagen dat nog niet doen vanuit thuis, en hun eigen vuilniswagen, never… Ik zie ook de verpleegster in de zorg niet vanuit de luie stoel een patient verzorgen. De vakken vullen bij Appie doe je ook niet met een mobieltje, maar met je handen, en die piloot die u vanaf zijn luie stoel met een Android Appje even naar uw vakantieadres in Singapore brengt zie ik ook niet zitten. Om eerlijk te zijn, zijn die nieuwe kreten volgens mij maar voor een beperkt publiek, de managers die interessant willen doen. De rest van Nederland moet gewoon werken voor zijn geld. (dat geldt uiteraard niet voor de ZZP-er die thuis zijn eigen zaak heeft). Ik daag u uit om zoveel mogelijk punten op te noemen waarom het niet verstandig is om thuis op je PC’tje te werken als het ook bij de baas kan. Of werkt u al verplicht thuis om de baas te laten besparen op kantoorruimte, omdat hij anders niet kan voldoen aan zijn verplichtingen voor een correct ingerichte werkplek. Ook de ARBO wet doet hier een duit in het zakje voor de baas, thuis hoeft het allemaal niet zo streng, zodoende kunnen we straks ook bij een Big Mac ons werk doen… Want zeg nu zelf, met een iPad liggend op de bank werken is toch echt niet ARBO…

Die titel zegt eigenlijk alles en ik zou verder mijn mond dicht moeten houden. Maar ja, daar heb je geen blog voor. Je schrijft van je af, of naar je toe, maar in ieder geval schrijf je. Met het weer van het afgelopen weekend kun je uiteraard niet binnen blijven zitten en alleen maar klussen. Tijd om wat anders te doen hoort daar ook bij. Lekker ontspannen in het bos. In dit geval in de bossen bij Station Vlodrop op zoek naar net…

Die ene, enige echte paddenstoel, rood met witte stippen, en een leger van kabouters die net als jij bent aan het zoeken voor jou de klusjes afwerken. Of die andere wellicht net zo mooie, alleen perfect gecamoufleerde paddenstoelen, zonder kabouters. Eigenlijk maakt het helemaal niets uit, een uitje in de natuur blijft een voorrecht waar ik iedere keer weer van kan genieten. Deze keer was het in het natuurgebied de Meinweg, waar het klooster van de Maharishi ligt. Ook ligt daar een mooi park met diverse vijvers bij en is het helemaal omsloten door het nationaal Park de Meinweg. Alle foto’s zijn op en rond dat gebied gemaakt. (en uiteraard door erop te klikken te vergroten)

(deze blog is gemaakt in het kader van Blog Action Day)
U kent dat wel, loop je bij een bekende grootgrutter de winkel in voor de noodzakelijke boodschappen kom je er geheid uit met meer dan de bedoeling is. Hoeveel dingen gaan de koelkast in om uiteindelijk in de kliko te eindigen. Pak tegenwoordig het fruit, veelal netje per zes verpakt op een schaaltje, plastic eroverheen. en als je thuiskomt blijkt dat van de zes appels er twee melig zijn. Moet het plastic naar Plastic Fantastic, het schaaltje in de papierbak (het is toch wel papier …) en de twee melige appels belanden in de groenbak. Kaas, netjes verpakt in plakje, gesealed in plastic en als het open is zo aan het schimmelen. Groenten, netjes voorgesneden, maar ook weer verpakt in plastic, in een geconditioneerde (gas) omgeving. Uiteraard proberen wij ook om zoveel mogelijk te verteren en niets weg te gooien, maar het is veel te gemakkelijk om alles kant en klaar te kopen. Een echte wegwerpcultuur hebben wij, waar fruit en groente er massaal worden doorgedraaid omdat er een overproductie is, terwijl op andere plaatsen mensen van de honger sterven en er voedselbanken in Nederland nodig zijn(waar blijf je nou Wilders). En gebeurt dat nu alleen bij mij in de keuken, natuurlijk niet, net zo goed bij u, en niet alleen in Nederland, of in Europa. We sturen liever een leger naar Afrika dan voedsel. Het verhaal is echt niet deprimerend of belerend bedoeld, maar is alleen bedoeld om er aandacht voor te vragen. Dit is overigens de derde maal dat ik iets schrijf voor Blog Action Day, klik op een van de links om naar die artikelen toe te springen.
2010: water
2011: climate change

Verdwijn met de noorderzon nu een einde komt
aan de jaren van leef maar raak
Neem wat er over is als er nog iets is
Want we namen te veel te vaak
(Liesbeth List)

Zo ligt ons balkon er na vandaag bij, het ingepakte balkon lijkt nu nog op een balkon van gelast chroom-nikkelstaal, maar zal na een maand of twee langzaam gaan verkleuren naar een roestbruin opvallend kunstobject. De makers ervan kunnen trots zijn, de hele buurt is al komen kijken hoe het geworden is. De meeste vragen gaan over het schilderen ervan, en dat gebeurd dus niet. Cortenstaal hoef je niet te schilderen. Het oxideert totdat er een mooi roestlaagje opzit, en dan stopt het roesten en heeft het de onderstaande kleur. Nu zit er voor een groot gedeelte een walslaag op, en na een maandje of twee zal het langzaam gaan kleuren. ik zal proberen er regelmatig een foto van te maken om het proces te volgen. De buurt gaat nog raar opkijken.(als je klikt op de bovenste foto kun je de details goed zien)

Enige tijd geleden heb ik het er al eens over gehad, ons balkon is behoorlijk aangetast door betonrot. Nadat diverse ideeën de revue waren gepasseerd waren, was uiteindelijk het kwartje gevallen. Bekleden met Cortenstaal leek ons de oplossing. Alleen het laten maken was nog even wat zoekwerk, want het is niet geschikt voor de gevorderde klusser, daar moet een vakman aan te pas komen. Gisteren zijn we begonnen en als het goed is komt e.e.a. vandaag af. De persoon op de eerste foto is geen dief, maar een van de werkmensen die het balkon gestript hebben van het ijzerwerk. Vandaag wordt het bekleed met Cortenstaal als alles goed gaat. Dat, in combinatie met het terug geplaatse ijzerwerk, geeft straks een uniek beeld in onze straat. Diverse buren zijn reeds langs geweest om te vragen wie het maakt, en vooral wat het kost.

Naar aanleiding van een paar verzoeken plaats ik vandaag twee foto’s die ik gisteren heb gemaakt op het station, nou ja station, van Hoensbroek. Het mooie oude gebouw is gesloopt en alleen twee wachthokjes zijn nog over. Als grap staan ze nu in een kubus, ik was toch lekker vrij gisteren en vandaag en morgen en heb wat met fotosjop gespeeld, maar als u op de foto klikt staan ze netjes zoals u gewend bent van mij. De foto’s waren niet gemaakt als ik niet een paar nieuwe winterbanden onder de auto had laten leggen. Dat duurde een uurtje en in dat uur ben ik een rondje gaan lopen in de omgeving en verzeilde zo op het station. De banden onder mijn auto zouden nog wel de winter doorkomen, maar als je in de grensstreek woont en regelmatig per ongeluk in Duitsland uitkomt om een Erdinger te drinken, ben je verplicht om van die slofjes aan te schaffen voor je auto. En dat voorkomt dat ik mijn zomerbanden volgend jaar moet vervangen (keuring gaat met de winterslofjes…). Zo verdien ik er ook nog wat aan, in de zomer op slicks en in de winter goed geProfiled. En u denkt nu al… zekers, de griepspuit zit er ook al in, dus ik ben helemaal klaar voor de voorspelde barre winterse omstandigheden. Al geloof ik daar helemaal niets van, het weer van de dag erop kunnen ze niet eens voorspellen, laat staan van over enkele maanden.