bVision.nl

bVision.nl

BMW 2002

De BMW 2002 werd gemaakt van 1968 tot 1975. In 1968 werd de 2002 geentroduceerd met een 100 pk sterke tweeliter-motor. Wat het succes was van deze auto weet eigenlijk niemand. Maar met deze auto begon een nieuwe hype, het tunen. In alle modellen werd gebruik gemaakt van de M10 motor die in 1961 werd geentroduceerd in de BMW 1500. Op basis van deze M10 motor is BMW zelfs met succes de Formule 1 ingedoken. De BMW 2002 had een 2000 cc-motor in diverse uitvoeringen. Van een enkele Solex-carburateur (100 Pk) tot de geblazen 2002 Turbo (170 Pk). De laatste was de eerste geblazen productieauto ter wereld. Door deze auto zijn firma’s zoals AC Schnitzer, Alpina, Koepchen etc bekend geworden door hun tuning activiteiten. In de eerste drie serie is nog tot 1987 gebruik gemaakt van dezelfde basismotor (de M10). Voor mij is het de mooiste BMW, alleen voor een leek niet meer te rijden. Daarom hou ik het even bij mijn eigen E46 model (BMW 320i). De auto op de foto is een BMW 2002 Alpina in de voor die tijd normale kleur oranje.


BMW 2002 alpina

Vakantietip

APK – Volgens de dokter is vis gezond als die met maatjes gegeten wordt

Voor de echte “die hards” onder u, die zeker en vast hun PC mee op vakantie willen nemen heb ik nog wel een leuke tip. Als je op het strand zit, in de buurt van een hot spot, is het meestal veel te licht om op je scherm te kunnen kijken. Speciaal voor deze doelgroep is er nu een laptop tent gemaakt. Vraag me niet wat die kost, of waar je hem krijgt, dat vertel ik u niet. Als u zo’n tent wil hebben weet u hem wel uit te halen. Gewoon zoeken op: Think Tank Pixel Sunscreen V2.0 en u ziet hem bij amazon.com staan voor 69 dollar. Opgevouwen stelt het twee keer niks voor. BTW: De APK voor mijn lijf is ook weer verlengd, geen herkeuring. Mechanisch was alles in een prima conditie, nu alleen nog even het bloedonderzoek afwachten. Overigens is zo’n onderzoek geheel vrijwillig en krijgt de baas daar van de individuele mederker niets te zien. Als je mee wil doen graag, en zo niet, ook niet erg. Het enige wat de baas te zien krijgt is hoeveel er wel en hoeveel er niet meedoen. Niet wie wel en wie niet.


tent voor lappie…

Het was mooi

Gisteren was het mooi, heel mooi. En bijzonder goed vliegweer. Dus even lekker buiten geweest gisterenavond. Helaas zelf niet gevlogen. Op het veld kwam ik erachter dat de stroomregelaar van mijn brushless elektromotor piekedewei op was. Helemaal naar de klitsen. Maar goed dat ik nog een vervangende regelaar heb, want dertig piek kan ik even niet zomaar missen. Vandaag moet ik op ouwe lullen keuring zoals ze dat hier plachten te noemen. Doorsmeren en olie verversen. Hartfilmpje, bloed aftappen, hoortest, ogentest, hele vragenlijsten invullen en wie weet wat me nog allemaal te wachten staat. Uit mezelf zou ik niet gaan, maar als de baas daar prijs op stelt wil ik me af en toe wel eens laten keuren. Stempel op de kont en klaar toch. Als ik zie wat er allemaal om me heen, en ook in blogland gebeurd, lijkt het me niet eens zo’n slecht plan van de baas. En ik zie er niet eens tegenop, nee hoor…


Koeterwaals…

Geen vrij – wel blij

Mijn collega Frank zit inmiddels alweer een week in Bali, en daar waar ik ene keer in de week een kleine pauze heb, moet ik vandaag zelf een logje vullen. En soms vliegt dat er gewoon uit, en soms ook niet. Het is wel even wennen. Gisteren heb ik een hele vragenlijst op de bus gedaan voor een nieuw project van Parkstad Limburg. Een samenwerkingsverband van diverse gemeenten in de oostelijke mijnstreek. Die hebben onderzocht dat mijn woning in aanmerking komt voor aanvullende gevelmaatregelen in verband met geluidsoverlast. Nu heb ik in de loop van de jaren keurig alle kozijnen vervangen en daar meteen dubbel glas in laten plaatsen Maar er is nog een gedeelte waar dat niet gebeurd is. En de kans bestaat dat het dubbel glas vervangen wordt door geluidwerend glas. En als men dat wil vergoeden, nee zelfs gewoon vervangen, wie ben ik dan om daar nee tegen te zeggen. Ik kan er ook niets aan doen dat ik door allerlei gemeentelijke plannen aan de drukste straat van Hoensbroek woon. Ik woon direct aan de straat en heb geen voortuin, ook de overburen niet, dus het geluid kan niet weg. Tegen de avond staat er zelfs file. Alle beetjes helpen, dus laat maar komen die aannemer.


Gemeente niet blij…

Het hunebed

Irene triggerde me gisteren over het hunebed bij ons in de tuin. Wat moet je daarmee, was de vraag. Dat is een vraag die iets moeilijker te beantwoorden is. Dat hunebed ligt er niet voor niets. Vroeger stond daar een grote boom. Bij een storm dreigde die om te vallen op het huis van de buren en we hebben hem destijds snel met kabels vastgezet en hem naderhand omgezaagd. Alleen de stronk bleef daar staan. Die stond zo dicht bij de vijver (inmiddels weg) dat we die zouden moeten leegmaken om hem weg te krijgen. Toen was dat zonde want de vijver was net een jaar of twee eerder aangelegd. We hebben gekozen om de stronk dan maar zolang met keien te bedekken. U snapt het al… Ook die moet er uiteindelijk uit, en dan verdwijnen de stenen mee om plaats te maken voor een stukje extra border. Volgend jaar moet ik daar toch wat aan gaan doen omdat alle hout langzaam aan het vergaan is.


Keitjes…

Gesloopt

Ze zeggen wel eens dat ’s morgens moet beginnen waar je de andere dan mee gestopt bent. Dat heb ik gisteren gedaan dus. Lekker nog een paar uur in de tuin gewerkt. Tenminste, dat was de bedoeling. Snoeien van de struiken, uitgraven van wortels, slopen van de overtollige klimop. Alleen als je de hele dag gewend bent om achter je computer te zitten om zo de kost te verdienen valt dat allemaal niet mee. De spieren willen niet meer zo, je krijgt pijn in je knoken, en op het laatst bleven mijn vingers verkrampt om de steel van de schop zitten. Gelukkig zat het bijna erop en werd ik gered door de regen. Het resultaat mag er volgens A. zijn. En als die tevreden is, waarom zou ik dat dan tegenspreken. De tuin lijkt meteen weer een stuk dieper. Toch maar beter bijhouden geloof ik. Dat levert uiteindelijk het minste werk op.



(click picture) onze tuin

A working day

Ik had als titel ook huisje, boompje, beestje kunnen zetten. Want zo voelde het een beetje. Door omstandigheden waren we een beetje achter geraakt met wat huishoudelijke taken. De tuin zag er niet uit en meer van dat soort dingen. Dat krijg je als er onverwacht gewerkt moet worden terwijl op dat tijdstip het huis aan de beurt was. Maar dat geeft ook niks. We zijn niet van die poetsers en niet alles hoeft spic en span te zijn. Gisteren was voor mij eerst de tuin aan de beurt. We hebben al jaren een kikker van beton in de tuin staan. Ooit gekregen van een goede vriend en dit kunstwerk had destijds een bijzondere plaats bij ons in de tuin. We hadden hem al een tijdje niet meer gezien, maar na de snoeibeurt van gisteren staat hij er weer in volle glorie. Het gaat niet om de vorm of de mooiigheid, maar achter het idee erachter. Daarom zijn wij aan het grijze beest gehecht.
Terwijl ik dit schrijf denk ik nog aan het heerlijke gerecht dat mijn vrouw gisteravond heeft gemaakt. Italiaans brood met feta geitenkaas, tomaten en kruiden uit eigen tuin uit de oven. Voor herhaling vatbaar, dat is zeker. Bij het schrijven loopt me alweer het water in de mond. Op de foto, de kikker, uiteraard



(click picture) onze grijze kikker