bVision.nl

Bierbrouwerij de Keijzer aan de Wycker Grachtstraat 26 in Maastricht is ontstaan rond 1745 en komt in de 19e eeuw in handen van de Maastrichtse grootindustrieel N.A. Bosch. Diens achterkleinzoon Marcel sluit de brouwerij in 1971 en doet zijn cafébestand over aan de Gulpener Bierbrouwerij. De Keizer blijft volledig intact achter. In 1974 erft Paul Bosch de brouwerij. Deze conserveert het brouwerijmateriaal zo goed mogelijk en laat de site, bij zijn overlijden in 2008, bij legaat na aan de stichting Stoombierbrouwerij de Keyzer N.A. Bosch.

Dat is in het kort de geschiedenis. Als we kijken wat er is nagelaten, een compleet intakte brouwerij met mouterij, is dat heel bijzonder. tegenwoordig zijn mouterijen en brouwerijen geheel gescheiden. Toegegeven, stoom is er niet meer, dat werd ingeleverd voor elektriek, maar voor de rest is nog alles aanwezig en compleet. Van brouwketel tot koelmachine en van water tot flessenvulmachine. Automatiek, neu, bijna alles was handwerk. De productie, daar lachen de grote brouwerijen om. Maar best wel een bezoek waard. En het bier (nu gebrouwen bij Rolduc), mja, smaakte naar meer, maar ik was met de voiture. En wie nu nog weet wat een Japannertje is mag me dat vertellen, anders doe ik dat wel even uit de doeken, een van dezer dagen.

Believe nothing, no matter where you read it, or who said it, no matter if I have said it, unless it agrees with your own reason and your own common sense.
Buddha

Afgelopen weekend waren we per ongeluk bij de opening van het cultureel seizoen in Maastricht. Alleen een klein probleem, de meeste activiteiten vonden buiten plaats, en het plensde. Met bakken kwam het uit de lucht en een gedeelte ging dan ook gewoon niet door. De diverse optredens op plein 1992 te Maastricht gingen wel door, de artiesten zaten droog, en wij als toeschouwers, tja, met een plu was het nog net te doen. Op de foto een sfeerbeeld. De cursus is afgelopen en ik heb nog een paar daagjes vrij voor ik weer aan de slag moet. 11 uur reizen voor drie dagen cursus, moet niet gekker worden, de volgende keer zet ik me in een hotel…

Naar aanleiding van de foto’s van de Challenger kreeg ik de onderstaande reactie van de eigenaren. Omdat velen niet meer terug lezen wilde ik dit toch even aanhalen. het is een mooi verhaal met antwoord op jullie vragen.
Het verhaal van Paul en Erika:
We kregen een linkje van Sjoerd met foto’s van ons eigen schip dat is natuurlijk altijd leuk met een verhaal eronder en reactie’s met soms vragen dus moeten we natuurlijk van onze kant even reageren het wordt wel een heel verhaal om een klein kijkje te geven in het (schippers) leven maar we gaan het proberen.
Mijn naam is bekend de leeftijd omschreven als jong hierop zeg ik altijd ik ben ook geen 28 meer! Gehuwd met ook bekend al weer 7 jaar ouderwets maar toch! 15 September 2008 hebben we een dochtertje gekregen genaamd Jennifer.
En ook aan boord onze matroos Rene Morales uit de Filipijnen inmidddels 3 jaar werkzaam bij ons. (naar volle tevredenheid)
Mei 2002 voor ons eigen begonnen een schip van 1472 Ton gekocht met het bouwjaar 1975. Daarmee hebben we 5 jaar gevaren deze verkocht en een nieuw schip laten bouwen van 2252 Ton het casco in China laten bouwen en in Nederland alle overige dingen zoals betimmering, elektriciteit, aluminium luiken, ramen, deuren, motoren, leidingen enz. Hiermee hebben we een jaar gevaren na de bouw en toen weer verkocht omdat we een mooi bedrag kregen voor het schip. Toen was er nog geen sprake van recessie in de binnenvaart.
Toen weer een nieuw schip bestelt weer een casco uit China en de rest in Nederland af gebouwd met een tonnage zoals beschreven door Sjoerd van 3397 Ton. Met dit schip varen we nu 1,5 jaar en voorlopig blijven we hiermee nog wel even varen. reactie Morgaine ,Suske:Over de luxe aan boord kan ik zeggen heel veel mensen denken nog dat wij amper een wc hebben en als ze dan aan boord komen kijken ze hun ogen uit. Alle vertrekken airco,s, een grote luxe keuken en badkamer, overal tv ,4 slaapkamers, open haarden (nep) sterrenhemels en ga zo maar verder. Dit heeft mede te maken dat alles wat vast aan boord zit zakelijk mag worden afgeschreven,ook je ben jong en je wil wat en ook de tijd toen we bestelde werd er heel goed verdient dus wordt alles van zelf iets luxer. En voorop een woning voor Rene met alle toebehoren.
reactie Frank: Dat het slecht is in de binnenvaart dat is waar probleem zit hem het meest in het verhaal recessie vooral vorig jaar is er een enorme terug gang geboekt in de vervoerde tonnen dit omdat bedrijven gewoon minder producten verbruikten bv Staal ,Erts, Kolen, en ga zo maar verder 2007 en 2008 was er nog een tekort aan schepen vrachtprijzen liepen toen enorm op er werden prijzen betaald waar we nu van dromen. Nu hebben we te veel schepen gezien de afname van werk en mede door de bouw van nieuwe schepen die tot begin dit jaar nog in de vaart kwamen (omdat deze voor de crisis bestelt waren). Ook mede een probleem is dat er bijna geen scheepseigenaren failliet gaan omdat de banken geen raad weten wat ze met de schepen moeten doen verkopen (veilen)levert momenteel niet veel op dus de mensen hoeven in eerste instantie niet af te lossen en als ze de rente niet op kunnen brengen wordt er nog een extra lening verstrekt omdat banken maar blijven hopen op betere tijden als de schepen die het niet meer op varen tegen de kant worden gelegen krijg je een heel ander beeld maar dat is hopen tegen beter weten in en daarom blijven de schepen maar varen voor prijzen die eigenlijk niet kunnen. Er is nu te veel aanbod van schepen waardoor de vrachtprijzen ongeveer een 60 procent gezakt zijn.
Over ons zelf kan ik zeggen dat we het gezien de markt niet slecht doen we varen vanaf het begin voor een Cooperatie (40 schepen) waarmee we vaste contracten hebben bij beurs genoteerde bedrijven. Dit is voor zowel de opdrachtgevers en ons als bedrijf een beetje vastigheid in 2007 en 2008 verdiende we een stukje minder als we bij andere kantoren konden verdienen en nu zitten we een stukje hoger. Dus onze vrachtprijzen zijn ook wel gezakt maar niet met 60 procent alleen door dat we het werk moeten verdelen onder de eigen leden en er minder werk is hebben we ook een stuk meer vrije tijd dan ons lief is maar overleven doen we het waarschijnlijk wel en dat is gezien deze tijd het belangrijkste.
reactie Ton: Vertrouwen in de toekomst hebben we zeker de weg zit al jaren vol en met de trein is een stuk duurder dus als er weer een economisch herstel hebben dan zien we de toekomst weer zonnig tegemoet nog niet meegenomen het milieu en de veiligheid!!!!
reactie leibele: Als je kinderen leerplichtig worden is de lol van je beroep er zeker af. Je kan besluiten om ze naar het internaat te doen of dat me’n vrouw of alle twee te stoppen met varen. Dit weten we nog niet zelf heb ik geen slechte ervaringen met een internaat maar er zijn ook kinderen die er niet tegen kunnen als dit laatste het geval is gaat zeker me’n vrouw in het huis naar de wal we hebben zelf al een paar jaar een huis dus dit zal het probleem normaal niet zijn.
reactie Hanscke: We hebben op de foto 2540 Ton kunstmest in vanaf Stein naar Gent (Belgie) wat we afgelopen vrijdag middag weer hebben gelost deze kunstmest is bestemd voor export buiten Europa in Gent wordt het weer in zeeschepen geladen.
Ik hoop hiermee een klein stukje informatie te hebben gegeven bedankt voor de leuke reactie’s
met vriendelijke groeten Paul en Erika Cornet

Mijn Collega’s zullen wel zeggen dat ik zelden aanwezig ben, maar ik kan er ook niets aan doen als mijn baas mij nog wat wil laten bijbrengen. De eerste drie dagen zit ik dus bij SAP in Den Bosch. Dat bijbrengen zal wel lukken, maar die reis…. Vandaar dat u drie dagen een (educatief) reisverhaaltje krijgt en als het weer, de weg, en de files meewerken ben ik iedere avond eventjes thuis om te gaan slapen en wellicht nog even een rondje langs mijn blog-vrienden en vriendinnen te maken, ik beloof echter niets… Donderdag en vrijdag ben ik vrij en daarna, mag ik de rest van het jaar weer werken….

Vandaag staat het stadje Alsdorf, vlak bij Aken negatief in de schijnwerpers, met de op de foto zichtbare afbraak. Meer kan ik het niet noemen. Levensgevaarlijk, op instorten staande arbeiderswoningen, die voor de jeugd en mij vrij toegankelijk zijn. aan de voorzijde valt het nog mee, maar aan de achterzijde groeien de bomen door de ramen naar buiten. Het levert wel leuke kiekjes op maar hier in Nederland zouden er grote hekken omheen staan. Alles wat bruikbaar was is eruit gesloopt aan de achterzijde. Ook dat is aan de voorzijde nog redelijk intact. Na mijn ervaringen in de kolenmijn van Cheratte ga ik uiteraard niet meer alleen naar binnen voor foto’s. De verleiding is er wel maar het verstand (en de aanwezigheid van A.) zegeviert.

Af en toe misleiden we de routeplanner wel eens en komen dan met de auto op plaatsen die we tevoren niet gepland hebben. En zo stopten we om een hapje (zelf meegenomen) te eten bij de sluizen van het Belgische Ternaaien (Lanaye) vlak over de grens bij Maastricht. Er was even niets te zien en ik liep naar de sluis waar op dat moment in de diepte een schitterend schip lag. Voor mij zo goed als nieuw en ik heb er dan ook diverse foto’s van gemaakt. Op het schip stond de lengte, de breedte, het tonnage en een nummer. Dat geeft mij dan weer de kick om te kijken of ik daar meer van te weten kan komen. Het bleek zelfs vrij eenvoudig. Want deze zeer jonge schipper staat behoorlijk in de kijker. Het schip is eigendom van Paul en Erika Cornet en helemaal op hun eisen en wensen gemaakt. Het schip is in twee delen in China, bij Sainty Shipbuilding te Yangzhou gemaakt. Het Casco is verder afgebouwd in Werkendam. Het schip is 110 meter lang en 11.45 meter breed met een tonnage van 3397 ton. Het schip wordt aangedreven door een 1700 pk sterke Mitsubishi motor en door een 638 pk sterke Scania motor voor de boegschroef. Het is een echt drijvende luxueuze woning en van alle gemakken voorzien, ja, ook met kookeiland en bubbelbad. (click op mascotte voor grotere foto’s)