bVision.nl

Zoals iedereen wel weet ben ik niet helemaal onbekend met de programmeertaal voor het web, PHP. Ik heb daarin diverse cursussen tot op masterclass gevolgd. Alleen vond mijn baas het een aantal jaren geleden niet meer noodzakelijk dat we dat programmeren zelf nog uitvoerde. Alle programmeerwerk moest worden uitbesteed. Niet erg, ik heb er voldoende kennis aan overgehouden om me ook nuttig te maken in diverse forums en daar mijn zegje te doen, of om medebloggers eens uit te helpen. Maar toch wilde ik zelf weer eens aan de slag. Mede door een vraag van mijn baas om eens om te kijken naar het opzetten van een forum ben ik in het weekend weer eens in de boeken gedoken. Als ik de uitdaging aanga en zelf weer eens aan de slag ga moet het wel weer spannend worden. Het moet een beetje de in slaap gevallen grijze cellen weer aan het werk zetten. De eerste ervaringen met de webserver bevallen me goed. Mijn laptop met een complete Xampp inrichting is retesnel en dat maakt het programmeren extra leuk. Verleren doe je zoiets niet gauw, maar de parate kennis loopt wel snel terug en je moet sneller weer eens wat opzoeken naar mate je wat ouder wordt. En ach, voor velen is dit abracadabra, voor mij is het gewoon hobby…

Gisteren kregen we onze eerste praktijk les in fotograferen. Voor de Belgen een uitje, voor ons een thuiswedstrijd. Maastricht. Maastricht heeft voor elk wat wils in petto. Startpunt was de moderne voetgangersbrug (Hoge brug) bij het Centre Ceramique. Daar heb ik dan ook meteen de cursisten vereeuwigd. En op een wandeling door Maastrict kom je uiteraard van alles tegen. Nadeel was een beetje de grauwe lucht waar ieder moment water uit dreigde te komen. Niet echt plezierig dus, maar het bleef gelukkig helemaal droog. En ook bij moeilijke omstandigheden moet je mooie plaatjes kunnen maken. Een van de opdrachten was het in beeld brengen van beweging. Zoals je op de onderste foto’s kunt zien heb ik een behoorlijke zwieper aan dit ik denk een metertje of zes grote waterrad van de Bisschopsmolen moeten geven om het zo snel te krijgen. Voor de deskundigen onder u, gewoon de sluitertijd van de camera vergroten.

USB sticks heb je in alle soorten en maten. Ik heb er zelf een aantal waaronder enkele in de vorm van een lego-steen. De onderstaande kwam ik op het web tegen. Je kunt er niet zat van worden of je dorst mee lessen, maar voor de rest vind ik het een prachtig ding. En als je bij jezelf denkt was dat alles vandaag Me!. Dan kan ik alleen maar ja zeggen. Af en toe ben ik met wat anders bezig. Waarover later meer.

Bedford was een dochteronderneming van het Engelse Vauxhall Motors en produceerde vooral voor de thuis markt zware en lichtere trucs. Het bedrijf is opgericht in 1857 als Vauxhall Iron Works. In 1903 werd de eerste auto gebouwd, een eencilinder van 5 pk. De vraag naar paardeloze voertuigen steeg en het was voor het bedrijf noodzakelijk om te verhuizen vanuit Londen. het werd Luton in Bedfordshire. In 1925 werd het bedrijf overgenomen door General Motors die de productie capaciteit gebruikte voor het maken van eigen vrachtwagens(Chevrolet,GMC). Met een naderende recessie , een hoge werkeloosheid en de afkeer van de geimporteerde vrachtwagen rolde de laatste GMC in 1931 van de band en werd gestart met de productie van de eerste Bedford. Tijdens de tweede wereldoorlog werd er uiteraard omgschakeld op militaire voertuigen. Na de oorlog schakelde men weer over op de productie van o.a. 4 tonners als standaard truck voor het leger. De Bedfords hebben altijd een heel herkenbare vorm gehad. Begin jaren tachtig liep door o.a. import van buitenlandse vrachtwagens de verkoop terug en werd de fabrikage van de Bedford beeindigd. Het verhaal in deze is niet nieuw. Het trof vele Engelse merken die gewoon te duur werden voor het in recessie verkerende land.
Afbeeldingen zijn afkomstig uit Wikipedia

Gisteren kon u hier lezen dat ik rond de ruenes van kasteel Schaesberg liep. Ik dacht dat dit een oude vesting was, maar nee, dat bleek niet zo te zijn. Want bijna aan het einde van mijn tocht werd mijn aandacht getrokken door iets anders. Elfenbankjes naar ik dacht, maar wat was dat, ja, daarboven in het hoekje, iets paarsigs. Prompt daarop stond deze heldhaftige dame haar sprookjesslot te verdedigen. Geschrokken deed ik een stap terug en bood haar een plaatsje aan in mijn strijdros, waar de door de zon verwarmde binnenzijde lonkte. En daar staat zij nu, fier rechtop in de bekerhouder, te wachten op onverlaten die haar, of mijn strijdros willen schaken. Denk eraan, het is een pittige tante die de muren van haar sprookjesslot heeft opgegeven door bij Me! in dienst te treden. Ik ben wel benieuwd of ze vanmiddag ook van een stuk warme vis kan genieten of dat ik ermee om de oren wordt geslagen. (de plaatjes zijn aanklikbaar voor een groter resultaat)

Koud was het wel gisteren toen ik een kleine tocht om het voormalige kasteel Schaesberg maakte. nou ja, wat er dan van over is door nalatigheid van de gemeente. Nu alles weg is, willen ze van de overgebleven Ruene weer een Kasteel maken terwijl dit niet al te lang terug nog mogelijk was. Op de foto’s die je hier ziet staat echt alles wat er er nog van over is. Dat is voor mij geen restauratie, maar het opnieuw bouwen van het kasteel. Door laksheid is het in de laatste tientallen jaren geworden tot wat hier op de foto’s staat een berg onkruid en een hoopje stenen. Als je nagaat dat de burcht en voorburcht er in 1965 nog stonden is dit eigenlijk triest. Het meeste is door brand verwoest en grofweg met de grond gelijk gemaakt. Schattingen wijzen uit dat de herbouw wel eens vele jaren kan gaan duren. Dat is dan ook meteen het grootste struikelblok, het kost veel geld en geen enkel college wil zich daar de handen aan vuil maken. Overigens ligt het in een prachtige, niet bebouwde omgeving, het zou wel erg mooi kunnen worden daar. De foto’s zijn een beetje flets door het koude ochtendzonnetje (-1.5), maar dat mag de pret niet drukken.