bVision.nl

Installeer niet zoveel plugins als mogelijk in WP, maar zoveel als noodzakelijk…

Ik ben een beetje de weg kwijtgeraakt in de Natuurkunde. Warmte = Energie. Maar waarom heb ik dan niet zoveel energie als het warm is. Eigenlijk zou je de warmte die nu energie geeft moeten gebruiken om huizen van binnen af te koelen. Of een koelbox die werkt op zonne-energie. U ziet, ik heb nog wel wat ideeen, maar die zijn voor later. Gisteravond ben ik bezig geweest met hele andere dingen dan zelf bloggen. Een uitdaging, het weer werkzaam maken van een andere blog. En uiteindelijk is me dat gelukt. Daarom een nieuwe Oneliner hierboven.

Warm, warmer warmst, heet, heter, heetst…

Mar leef is mien land mich ummer geblieve, wie ’t woar,? wie ’t is en wie ’t och weed !

Ik weet niet meer hoe het tot stand kwam, maar op een gegeven moment zat ik ergens op een zender te kijken naar een natuurzender met Limburg in de hoofdrol. De aanleiding weet ik niet meer, maar het ging om de achtergrond muziek. Plots schoot mij een groep te binnen die in de tijd vlak na de mijn-sluitingen flink aan de weg timmerde hier in het zuiden. Carboon heette de groep, en ze brachten een LP uit, voor de iets jongere lezers, dat was de voorganger van de CD en je had een platenspeler nodig om de muziek te beluisteren, anno 1967 geloof ik. Het onderwerp was uiteraard beperk, en door het dialect de doelgroep ook, maar vooral de eerste LP, ‘witste nog koempel’ was een hit hier en vertolkte de stemming die toen heerste. De tweede LP, ‘Der letste koempel’ was kwalitatief beter uitgedacht, maar de aandacht was al verflauwd. Normaliter staat hier geen linkje, maar voor een keertje mag dat wel. Een link naar Youtube…

Dat het zou gaan regenen was bekend, maar dat daar een hoop gedonder mee kwam hadden ze niet verteld. Letterlijk en figuurlijk dan. Gisteren was een rustige dag in huize Me!. Behoudens de noodzakelijke boodschappen stonden de andere activiteiten op een laag pitje. Een beetje bijkomen van de warme en de voor ons hele korte nachten. Tegen de avond is de regenton weer helemaal vol geraakt. Ik had de Hortensia’s in de tuin al van verdroging moeten redden en de stortbuien gisteravond hebben alles weer even lekker nat gemaakt. Als ik hoor dat het op sommige plaatsen wel heel erg nat was, zijn we er hier nog goed langs gekomen.

(click picture) Een van onze Hortensia’s

Zand beige en Bourgondisch rood, dat worden de nieuwe kleuren van de kozijnen van ons huis. Langzaam zien we de huidige verf achteruit gaan en dof worden. Tijd voor een grote beurt dus. Gisteren waren we eerst bij Hornbach, maar zijn bij gebrek aan keuze naar de Praxis gegaan voor het uitzoeken van verf voor de kozijnen. Voor de zekerheid zal ik aan de achterkant beginnen, want ik weet niet in hoeverre mogelijke geluidswerende maatregelen aan de voorkant mijn schilderwerk beenvloeden. Dat worden diverse zondagen werken. Het voordeel daarvan is dat als je aan het werk bent geen andere dingen kunt doen om van je geld af te komen. En het werk valt eigenlijk wel mee. Het hout is nergens rot. Dus het is een kwestie van goed schuren ontvetten en dan weer schilderen. En dan moet het er weer jaren tegen kunnen. Een mens moet toch wat doen om bezig te blijven. En om de hele dag achter de PC te zitten ligt me ook niet.

Een likje verf…

Mijn collega’s hebben gisteren argwanend gekeken naar mijn bezigheden. Ik was niet te stoppen. Dat had niets te maken met de uitlatingen van gisteren, maar meer door de stommiteit van iemand anders. Ik had de opdracht gecheckt, dubbel gecheckt en dacht dat moet een kleinigheid zijn. Helaas was de werkelijkheid iets anders en werd ik verslagen door mijn eigen vernuft en Murphy die even langs kwam. Maar ook nu was het een fluitje van een cent geweest om alles te corrigeren. Delete, uithuilen en opnieuw beginnen is de meest gevolgde procedure als het fout gaat. Maar zo werkt dat bij mij niet, en om te voorkomen dat mijn collega in dezelfde val trapt heb ik de procedure even helemaal opnieuw gebouwd, met de mogelijkheid om alles met een druk op de knop te herstellen in de oude staat. Zo haal je na jaren nog fouten uit systemen die overigens feilloos doordraaien, ondanks het bugje van vandaag. Oorzaak was eigenlijk het GIGO effect van een user. Garbage In, Garbage Out….

het stinkt hier…

Doe zoveel als nodig, niet zoveel als mogelijk

Bovenstaande is heel lang de gedachte geweest waarmee ik op mijn werk door alle rangen en standen ben heen gewandeld. Daar geloof ik heilig in, maar er is een kleine barst in dat geloof gekomen. Eigenlijk niet meer dan een scheurtje. Maar het kan uitgroeien. Je kent dat wel, goede ideeen waarvan je je afvraagt waarom ze niet worden uitgevoerd. En zotte ideeen die zomaar worden uitgevoerd. Dat geeft een gevoel van ongelijkheid. Een soort van gevoel dat ook Don Quichote en Sancho Panza van de Spaanse schrijver Cervantes gehad moeten hebben in hun strijd. Ik ben op een leeftijd dat ik geen zin meer heb in politieke spelletjes en niet langer op eieren wil lopen en vriendschappen moet gebruiken om bepaalde zaken voor elkaar te krijgen. Ik stop er gewoon mee ik ga geloof ik de laatste jaren maar in zee met een nieuwe lijfspreuk.

Als het niet gaat zo als het moet, gaat het maar niet.

En eentje die de eerste niet eens bijt. Ik hoop dat ik op die manier wat innerlijke rust krijg en de geagiteerdheid van de laatste maanden eens kwijtraak. Retraite houden op mijn werk, dat klinkt mooi toch, of zou het komen doordat ik de laatste tijd geen projecten meer heb waarin ik me echt kan uitleven. Aan de andere kant, opgepast iedereen, een vos verliest wel zijn wilde haren, maar vergeet nooit zijn streken.

vosje…