bVision.nl

bVision.nl

Blog, Art & Photography

Limburg – Abshoven (Munstergeleen)



(click picture) Abshoven – Munstergeleen

Als je van Geleen-Oost maar Munstergeleen rijd kom je door Abshoven. Abshoven was een Landgoed met bijbehorende landerijen, boerderij en tuin. Het is gedurende lange tijd eigendom van de abdij Valdieu geweest. De oudste delen stammen uit begin 1700. In 1901 werd het een zusterklooster. Het stond bekend als een instelling voor Jeugdhulpverlening. Maar zoals het met vele kloosters gaat, er is een gebrek aan nonnen en paters en uiteindelijk wordt het pand verlaten. Ondanks dat het pand op de rijksmonumentenlijst staat werd er geen aandacht meer aan besteed en diverse (aangestoken) branden hebben het klooster en de neogotische kapel inmiddels volledig gemaakt tot de ruene die het nu is. Het klooster is afgebroken en van de kapel staan alleen nog de muren overeind, het pand is niet meer te redden en zal eerdaags wel gesloopt worden. De trap op de foto gaat naar de hemel, juist “stairway to heaven”.
Monumentenstatus: Rijksmonument nr. 33760, Provinciaal monument nr. 6151GC27
Huidig gebruik: Ruene



(click picture) Abshoven – Munstergeleen

De trein die niet aankwam


(click picture) ZLSM – Stoomloc B1220

Het weegt ongeveer 115 ton (updated), het is vier meter hoog, het spuwt grote witte wolken uit, het maakt behoorlijk lawaai. Yes, een stoomlocomotief. Als je die over het hoofd ziet moeten ze je rijbewijs innemen, ook al heb je dan een grote aso-bak. De locomotief had gelukkig maar een schrammetje en wat verbogen opstapjes… Dat kon je van die aso-bak niet zeggen. Toch is het zonde dat aan zo’n historisch monster door eigenlijk een kleinigheidje toch weer een hoop schade ontstaat waar werk en moeite ingestoken moet worden om het weer operationeel te krijgen. En dat allemaal door vrijwilligers van de ZLSM. Foto’s zijn door mij een dag na het ongeval gemaakt (do).


(click picture) ZLSM – Stoomloc B1220 reparatie gestart…

Auto's – BMW 320 (1937-1938)



(click picture) BMW 320 1938

De BWW 320i waarin ik mij momenteel verplaats heeft ook een voorganger. Laat ik deze in Berlijn tegenkomen op de Kurferstendamm. Deze BMW 320 cabrio ontstond in 1937 als tweedeurs cabrio op basis van de BMW 326. Gezien de tijd werd het een korte geschiedenis, na 1635 exemplaren was het in 1939 einde oefening. De wagen koste destijds 5250 mark er lag, net zoals in mijn BMW, een zescilinder motor in. De auto stond opgesteld in de etalage en ik mocht de kans niet voorbij laten gaan om hier foto’s van te maken. Voor de verkoper was het na het verhaal over de voorganger van mijn BMW geen enkel probleem en ik mocht er naar hartenlust op los fotograferen. De auto glanst zo mooi dat je Me! erin kunt terug vinden.



(click picture) BMW 320 1938

De droger

Na jarenlang trouwe dienst kwam er van de week een snerpend geluid uit de droger. Net nu we willen verbouwen en straks een andere droger nodig hebben liet hij mijn vrouw in de steek. Nu meteen al een nieuwe kopen kon bruintje niet trekken, een bril voor Me! was harder nodig, dus slopen die handel en kijken wat er aan de hand was. Het slopen, laten we maar demonteren zeggen was na het vinden van het juiste bitje, er zitten gatverpieleke torx schroeven in en die schroevendraaiers liggen uiteraard op het werk, het minste werk. Alles ging er heel makkelijk van af. Zo snel zelfs dat de trommel er al uitviel voordat ik het in de gaten had. De aandrijfriem van de trommel was dusdanig versleten en hard dat die vervangen moest worden. En dan komt het voordeel van een merk-apparaat, alles is makkelijk los te krijgen. Alleen het in elkaar zetten is toch een net iets andere werkwijze dan het demonteren. Met demonteren valt alles vanzelf naar beneden, het valt met monteren niet terug op de plaats. Vooral het terugplaatsen van de rollen valt even tegen als je alleen bent. Met wat behang van de handen af zat het er een uurtje later toch allemaal weer in. Normaliter hou ik dan onderdelen over, maar nu zit alles er weer in en de trommel draait weer lekker.


bitje

Berlijn en afval


afvalbak

Leuker kunnen we het niet maken doet ons hier denken aan de belastingdienst. In Berlijn denken ze daar anders over en is er een zeer actieve afval lobby. Leuk is dat er op iedere bak wel een spreuk staat. En dat zet je aan tot denken.e Gelukkig mag je er alles ingooien…


afvalbak

Voor degene die geen Duits spreken is het even wat moeilijker. alhoewel pico, bello, Berlijn ziet iedereen, Corpus kan de geest ook wel bevatten en Wow slaat op de eigenaar van een hond die daar net de resten van zijn viervoeter heeft ingedaan…


afvalbak

Bezig – door Frank (van IkFotograag)

De fotografie stond bij mij de afgelopen weken even op een laag pitje. Druk met van alles wat moest, en weinig tijd om er met de camera op uit te trekken. Niet alleen bij Me! wordt er van alles verbouwd, mijn WC moest er ook aan geloven, om plaats te maken voor zo’ne modern hangding. Niet dat de oude WC versleten was, hij was pas 20 jaar oud. Hij had waarschijnlijk zo nog 20 jaar mee gekund. De WC kwam 20 jaar geleden met de nieuwbouw van mijn huis mee. Ik weet niet hoe het tegenwoordig is, maar toen waren keuken, badkamer en toilet sluitpost op de begroting van de projectontwikkelaars. Ok, het was allemaal wel degelijk, maar oersaai.

Wat is er verder nog voor nieuws te melden? Ik ben bezig een wandeltocht uit te zetten voor “De Fotoclub” langs de bezienswaardigheden van Luik. Anders dan veel mensen denken is Luik niet meer de grauwe verwaarloosde stad van vroeger, het oude centrum mag er zeker zijn. En het is voor ons Limburgers redelijk dicht in de buurt (nog net niet op loopafstand). Het bij elkaar zoeken van de bezienswaardigheden is niet zo moeilijk, want het zijn er heel veel. Wat moeilijker is, is welke we wel op de route hebben en welke niet. Alles is gewoon niet in een keer te doen. Dus met behulp van Google Earth en dingen die ik links en rechts op Internet vind probeer ik een aantrekkelijke route samen te stellen. Tips van jullie kant zijn hierbij zeker welkom, misschien heeft iemand van jullie wel een uitgewerkte route liggen.

Dan zijn ook nog mijn druiven rijp. In 2006 heb ik een druivenstruikje geplant. In 2007 had ik geen druiven, in 2008 een trosje, en die druiven waren ook nog zuur. Dit jaar hangt hij vol. Gisteren heb ik de eerste tros er af gehaald. en ze zijn nog lekker ook. Volgend jaar moet ik hem wel beter snoeien, want hij is helemaal over mijn pergola heen aan het groeien. Wat dat betreft is een druivenstruik net onkruid. Maar ook snoeien moet je leren.

Hieronder een paar foto’s van hoe het er nu bij staat.

Het zit vol druiven

e

Hele grote, sappige lekkere druiven

e

Maar de plant is net onkruid

e

De mijnen – Iterson

Iterson (1877-1957) is in Roermond geboren en studeerde als ingenieur af in Delft. Hij was een fenomenaal technicus en zag zijn kennis als een uitdaging voor vernieuwing. De N.V. Nederlandse Staatsmijnen had dat al snel in de gaten en na enkele jaren elders werd hij directeur van een nog jong mijnbedrijf dat volop in de ontwikkeling was. Een meesterlijke uitvinding, was de op de foto zichtbare betonnen koeltoren in de vorm van een hyperboloede. Door de specifieke vorm werkte deze als een schoorsteen. Warm water er op ongeveer een kwart in, dat viel dan via broodjes naar beneden, en de koude lucht kwam er van onderen in en nam alle damp, en dus warmte mee. Dit, met al zijn andere projecten leverde hem een eredoctoraat op. Waarbij gezegd moet worden dat Kuyper, mede-ontwikkelaar was van de koeltoren. Helaas zijn alle bij de Emma geplaatste Iterson koeltorens afgebroken, en alleen de foto’s resteren nog. Ik ben blij dat ik als laatste deze koeltorens nog in bedrijf heb mogen houden, zowel op de Staatsmijn Emma als op de staatsmijn Maurits. Het principe was geniaal, daar kan ik een proefschrift over schrijven, aan de andere kant waren er ook nadelen, zoals een beperkte indikkingsgraad en algvorming. Toch wordt het principe wereldwijd nog toegepast. In het begin met natuurlijke ventilatie, later uitgebreid met een grote ventilator om het rendement te verhogen.



(click picture) Iterson Koeltoren