Wat zou er nu erger zijn. Vrijdag de dertiende of 1 april. Of je hebt pech, of je wordt in de zeik gezet… Ik heb het idee dat 1 april overigens hier in het zuiden een langzame dood aan het sterven is. Je hoort er nog maar vrij weinig over en iedereen vindt het wel goed zo. De naakte waarheid op mijn log is sowieso ook af en toe even ver te zoeken als een korreltje zout in de winter, daarvoor hoeft het niet 1 april te zijn. En met de ravage die de Japanners over zich heen hebben gekregen kunnen de grappen eigenlijk wel even achterwege blijven. Gisteren was weer eens een gezellig avondje klussen aan de luchtvloot van ons. Als ik er aan denk laat ik eens zien hoe we in het weekend films maken vanuit de lucht met een camera onder een van onze toestellen. Mijn vriend Humberto heeft een mooie camera waarmee full HD films gemaakt kunnen worden. Een voorbeeld vanaf de grond kunt u hier zien. De vliegende heks van een van onze leden, nee, geen 1 april grap, maar een voorbeeld hoe ver je kunt gaan met modelvliegen. De film vanuit de lucht volgt nog. Ik heb er wel ene, maar om daar nu 8 minuten naar te gaan kijken wil ik u niet aandoen. Hij staat overigens wel op de site van Humberto.
Droomreizigers en realiteit
Een kort bericht deze keer, ik kan n.l. bijna niet meer op mijn voeten staan. Sakkerdjie, op mijn vrije dag de hele dag bezig geweest in de tuin, terwijl aan de andere kant mensen bezig waren met het plaatsen van een kozijn in mijn tuin. Dat verliep gelukkig heel voorspoedig, zodat in in de loop van de middag nog even een schilderij in de tuin kon ophangen, een kruidenrek kon plaatsen en wat planten kon verpotten. En wat ik in al die klussen vergeten ben is deze zaken vast te leggen op mijn extended memory. Toen daar wel de gelegenheid voor was werd het donker en begon het te regenen, die houd u dus te goed of tegoed. Maar desalniettemin ben ik toch een tevreden mens.
De foto die u hier vandaag boven ziet is een impressie van een kunstwerk van Erik Sok, met een soundscape van Ferrie = @Differentieel. De foto is in het weekend gemaakt tijden mijn bezoek aan Droomreis, een expositie van diverse kunstenaars in de oude filtergebouwen in het Schutterspark te Brunssum. Naast Brunssum doen ze nog andere locaties aan, maar dat kunt u op de site van droomreizigers wel vinden. Het mooie van deze expostie is het nauwe contact dat je kunt hebben met de makers van de kunstwerken. Sommige zijn zelfs ter plaatse nog bezig met het vervolmaken van hun creatie. Bijzonder getroffen was ik door een opstelling met een aantal creatieve kijkdozen, waarvan er ene met spiegels was gemaakt en een perfect Droste effect had. Ik hoop dat het op de foto hieronder goed zichtbaar is. (foto’s zijn clickable)
Heel relaxed – door Frank
Het was net vakantie afgelopen weekend, de vrijdag ook vrij, en ook nog prachtig weer. De lente is nu echt begonnen. We hebben veel gedaan in die drie dagen, zodat toen we er zondagavond op terugkeken het net was alsof we al een eeuwigheid vakantie hadden in plaats van een lang weekend. Heerlijk relaxed dus. Wij Limburgers hebben het geluk om te wonen in een vakantievieromgeving, alles ligt op een “steenworp” van onze woonplaats. Zo zijn we zondagmiddag gaan wandelen in de buurt van Valkenburg. Schin Op Geul en Oud Valkenburg om precies te zijn. Ik had op internet een mooie wandeling gevonden op een site met de naam “Langs Heilige Huizen” . Deze wandeling voerde langs oude kerken, kapellen antieke boerderijen en kastelen. Dit afgewisseld met veel natuur. Ik denk dat we een uurtje of twee gewandeld hebben over de zeven kilometer van deze route. Regelmatig moest er immers gestopt worden om een foto te maken. Als afsluiting van deze dag hebben we nog wat “horeca” bezocht in Valkenburg zelf. Valkenburg is niet alleen souvenirwinkels met producten made in “Taiwan” er zijn ook talloze terrasjes en restaurants, en van heel goede kwaliteit. We hebben deze zonnige dag dan ook afgesloten met een lekkere Griekse maaltijd met een heerlijk koud Mythospilsje erbij. Wat mij betreft kan de zomer alvast beginnen!
Oh lieve fantjes…
Ja hoor, je kunt er niet omheen. Overal in Heerlen staan olifanten als kunst item, zo’n 38 stuks in totaal. Zoals de twee die hier staan geparkeerd in de voortuin van het APG (Vroegere ABP). De olifanten worden na afloop van de openluchttentoonstelling bij APG in Heerlen geveild. Een deel van alle opbrengsten van de veiling gaat naar de Elephant Family, het grootste olifanten goede doel ter wereld, dat zich inzet voor het behoud van de Aziatische olifant. De actie in Heerlen is op touw gezet door de stichting “Vrouwen laten Heerlen glimlachen”. Iedereen is laaiend enthousiast met deze door verschillende kunstenaars beschilderde kunst(of) beesten op een sokkel. Ze hebben een hoog aaibaarheidsgehalte en naast, voor, achter de dieren verschijnen als vanzelf in krijt getekende exemplaren. En zeg nou zelf, ze zijn erg schattig. Boven ziet u Sem en hieronder ziet u Grote Beer. Alle Olifanten hebben dus ook namen. (plaatjes zijn aanklikbaar)
Les Stukadores
Moe, maar voldaan na een hele zondag hard werken in de bouw. De woonkamer van mijn dochter is zo goed als klaar. Tenminste wat het stukwerk aangaat. En ik moet zeggen, het is me meegevallen. Niet dat ik zo geweldig ben, maar ik leef nog en mijn rug doet ook nog mee. Stukadoren is gewoon hard werken. En geleerd heb ik zeker. Op de foto ziet u de zuster van de vriend van mijn dochter, die mij probeert een beetje te laten ruiken aan het vak. En ik moet zeggen dat ik ook dingen geleerd heb. Ik had al wat ervaring opgedaan in ons eigen huis, maar ik ben gewoon in dat opzicht een pietje precies. En op grote oppervlakten werkt dat niet, dan moet je meters maken. En dat hebben we vandaag gedaan. Alle scheve stukken liggen voortaan op mijn bord, dat zal me eeuwig heugen. Als er iets scheef is komt het commentaar dat stuk heeft je vader gedaan, maar dat is de prijs die er aan vast zit. Wellicht komt er nog een vervolg daar… Thuis ligt de badkamer nog te wachten. Dat zal wel een vakantieklus worden.
Een roestige zondag (26)
Vandaag voor jullie toch een roestig plaatje. Raad maar eens wat het is zou ik zo zeggen. Roestig is het zeker maar toch nog heel goed bruikbaar, Om u een beetje in de goede richting te duwen geef ik een hint. Het is voor smal ….. Ik mag zoals u weet de hele dag op cursus stukadoren. Als het goed is, zijn straks de wanden van de woonkamer van mijn dochter klaar en weet ik hoe ik dat verder ook zelf kan doen in mijn eigen huis. Voor u allen een roestige zondag.
(klikken op de foto geeft een groter resultaat)
1929 Ford Model A
De Ford A was een makkelijk te verkrijgen auto en voor die tijd eigenlijk spotgoedkoop. Dat lokte verschillende bedrijven aan die op basis van deze modellen custom cars maakten. Deze “Snow Bird” is wel een hele rare geworden. De op de Model A-gebaseerde Snow Bird gebouwd door Arps was onderdeel van Admiraal Byrd’s expeditie naar Antarctica. Deze 1929 Ford Model A Tudor Sedan met haar Arps Snow Bird conversie werd oorspronkelijk gebruikt door de New York Guard en later door een landelijke postbode. Afgewerkt in Manila Brown accenten in zwart, geel spaakwielen met Taupe stoffen bekleding, maar rijdt op rupsbanden. De voorwielen hebben lange ski’s, gemonteerd op slechts een centimeter of zo van de grond binnen de voorwielen. Uiteraard is dit geen auto om mee de weg op te gaan, Alhoewel, in de zomer kunnen de rupsbanden er vanaf en de hulpwielen hoger worden gezet. Maar als er sneeuw ligt en de wagen vertoont zich in de straten staat wel iedereen met open mond te kijken. En zeg nu zelf, met deze kleuren rij je zo de lente tegemoet.
De foto’s zijn afkomstig van mijn ‘sponsor’: Hyman Ltd