Ja hoor, je kunt er niet omheen. Overal in Heerlen staan olifanten als kunst item, zo’n 38 stuks in totaal. Zoals de twee die hier staan geparkeerd in de voortuin van het APG (Vroegere ABP). De olifanten worden na afloop van de openluchttentoonstelling bij APG in Heerlen geveild. Een deel van alle opbrengsten van de veiling gaat naar de Elephant Family, het grootste olifanten goede doel ter wereld, dat zich inzet voor het behoud van de Aziatische olifant. De actie in Heerlen is op touw gezet door de stichting “Vrouwen laten Heerlen glimlachen”. Iedereen is laaiend enthousiast met deze door verschillende kunstenaars beschilderde kunst(of) beesten op een sokkel. Ze hebben een hoog aaibaarheidsgehalte en naast, voor, achter de dieren verschijnen als vanzelf in krijt getekende exemplaren. En zeg nou zelf, ze zijn erg schattig. Boven ziet u Sem en hieronder ziet u Grote Beer. Alle Olifanten hebben dus ook namen. (plaatjes zijn aanklikbaar)
Les Stukadores
Moe, maar voldaan na een hele zondag hard werken in de bouw. De woonkamer van mijn dochter is zo goed als klaar. Tenminste wat het stukwerk aangaat. En ik moet zeggen, het is me meegevallen. Niet dat ik zo geweldig ben, maar ik leef nog en mijn rug doet ook nog mee. Stukadoren is gewoon hard werken. En geleerd heb ik zeker. Op de foto ziet u de zuster van de vriend van mijn dochter, die mij probeert een beetje te laten ruiken aan het vak. En ik moet zeggen dat ik ook dingen geleerd heb. Ik had al wat ervaring opgedaan in ons eigen huis, maar ik ben gewoon in dat opzicht een pietje precies. En op grote oppervlakten werkt dat niet, dan moet je meters maken. En dat hebben we vandaag gedaan. Alle scheve stukken liggen voortaan op mijn bord, dat zal me eeuwig heugen. Als er iets scheef is komt het commentaar dat stuk heeft je vader gedaan, maar dat is de prijs die er aan vast zit. Wellicht komt er nog een vervolg daar… Thuis ligt de badkamer nog te wachten. Dat zal wel een vakantieklus worden.
Een roestige zondag (26)
Vandaag voor jullie toch een roestig plaatje. Raad maar eens wat het is zou ik zo zeggen. Roestig is het zeker maar toch nog heel goed bruikbaar, Om u een beetje in de goede richting te duwen geef ik een hint. Het is voor smal ….. Ik mag zoals u weet de hele dag op cursus stukadoren. Als het goed is, zijn straks de wanden van de woonkamer van mijn dochter klaar en weet ik hoe ik dat verder ook zelf kan doen in mijn eigen huis. Voor u allen een roestige zondag.
1929 Ford Model A

De Ford A was een makkelijk te verkrijgen auto en voor die tijd eigenlijk spotgoedkoop. Dat lokte verschillende bedrijven aan die op basis van deze modellen custom cars maakten. Deze “Snow Bird” is wel een hele rare geworden. De op de Model A-gebaseerde Snow Bird gebouwd door Arps was onderdeel van Admiraal Byrd’s expeditie naar Antarctica. Deze 1929 Ford Model A Tudor Sedan met haar Arps Snow Bird conversie werd oorspronkelijk gebruikt door de New York Guard en later door een landelijke postbode. Afgewerkt in Manila Brown accenten in zwart, geel spaakwielen met Taupe stoffen bekleding, maar rijdt op rupsbanden. De voorwielen hebben lange ski’s, gemonteerd op slechts een centimeter of zo van de grond binnen de voorwielen. Uiteraard is dit geen auto om mee de weg op te gaan, Alhoewel, in de zomer kunnen de rupsbanden er vanaf en de hulpwielen hoger worden gezet. Maar als er sneeuw ligt en de wagen vertoont zich in de straten staat wel iedereen met open mond te kijken. En zeg nu zelf, met deze kleuren rij je zo de lente tegemoet.
De foto’s zijn afkomstig van mijn ‘sponsor’: Hyman Ltd
Fotoclub
Gisteren hadden we een klein uitje gepland met de fotoclub. En laat het nou net na een uur of drie bewolkt raken. Weg mooie zon, weg blauwe lucht, maar een kniesoor die daar op let. Voor de omgeving hadden we het gebied tussen Spaubeek en Schinnen uitgekozen. Aan de rand van het Stammenderbos, van de Annakapel via het oliemolendervoetpad naar Kasteel Terborg. Voor mij bekend terrein, maar niet minder mooi. Bij wat minder licht wordt het meer zoeken naar geschikte onderwerpen en een correcte lichtinval en kijk je toch anders naar je onderwerpen. Op iedere tocht hoop ik altijd toch wat te vinden wat ik niet zocht, en waarvoor ik niet naar die plek toeging. Dus niet het kwikstaartje, of de paarden die vonden dat wij indringers waren, of de kapel die hier al eens te gast was, of het Kasteel wat het niet maakt, die foto’s bewaren we voor de volgende clubavond. Nee, vandaag alleen een foto van een klein stukje natuur, waar je anders niet naar kijkt, wat je niet ziet, waar je overheen kijkt omdat het zo iel is. En ook hier geldt, voor mij zijn het allemaal mooie planten, dus vraag me niet wat het is, ik weet alleen dat ik het mooi vond en dat het vandaag vrijdag is.
De planning voor het weekend is een cursus stukadoren. Maar daarover hoort u ongetwijfeld meer na het weekend.
ps, de foto is aanklikbaar voor een groter formaat.
Het ultieme lentegevoel
Het ultieme lentegevoel is voor mij toch wel buiten bezig te kunnen zijn. Gisteren moest ik wat voorbereidingen treffen voor de kozijnen in de tuin, die worden volgende week geleverd. Daarnaast nog wat snoeiwerk, het schoonmaken van de klinkers achterom, nog even naar de bloemetjesman om de tuin ook een beetje naar binnen te halen en zo zijn we uiteindelijk toch een hele dag bezig.
Nog bedankt voor uw reacties op de nijlgans. Mij leken ze meer schuw dan agressief, maar ik heb nog een paar andere vreemde vogels gevonden. U kunt het geloven of niet, maar deze zaten gewoon op enkele plassen gevormd door de Geleenbeek achter de Weltense vijver (Heerlen). In dit stukje natuurgebied midden in de stad, dicht bij de oorsprong van de Geleenbeek hebben ze schijnbaar hun natuurlijke habitat gevonden. Deze Mandarijn eenden leven hier samen met de wilde eend, meerkoet, waterhoen, zwarte zwaan, aalscholver, fuut en de ijsvogel. Ik ben geen natuurkenner, maar ik leer snel bij geloof ik. Ik heb zelfs geleerd dat als je rustig ergens gaat zitten, deze beesten je als onderdeel van de omgeving zien en gewoon net doen alsof je er niet bent. En als dat geen lente is. Vanavond eens even kijken of we nog meer lente voor de lens kunnen krijgen als we met de fotoclub op pad gaan. U kunt klikken op de foto voor een groter exemplaar.
Dromen van Zwart-wit – door Frank
Ik heb pas geleden meegedaan aan een Webinar. Eem Webinar is een manier van online vergaderen, demonstraties geven/krijgen en ook interactief binnen de deelnemersgroep vragen stellen en beantwoord krijgen. Alles van achter je PC. Het Webinar ging over de mogelijkheden van een softwarepakket wat binnen Photoshop of Lightroom zwart-wit foto’s kon maken van je kleuren foto’s. De naam van het pakket, Nik Silver Efex Pro 2.0. Op zich is het niet zo heel bijzonder dat zwart-wit kunnen maken, dat kunnen meer applicaties. Photoshop en Lightroom zelf bijvoorbeeld. Maar deze software had toch een aantal tools aan boord, dat het toch wel heel gemakkelijk werd, om ook nog snel hele aparte effecten te krijgen. Onder andere omdat je heel selectief bepaald tinten kon aanpassen. Helaas is mijn 15 dagen demoversie inmiddels verlopen, daarbij vind ik de software eigenlijk ook te duur, of beter gezegd het kost wel erg veel geld. Maar ik had er best nog wat langer mee willen spelen. Ik heb ook weer veel zin in zwart-witfotografie gekregen. Ik moet toegeven dat wat ik met de digitale foto’s van tegenwoordig op de PC bereik, daar kon ik vroeger in de “Donkere kamer” alleen maar van dromen. Ik was al blij als ik het “gewoon” afgedrukt kreeg.
Hieronder enkele resultaten:













