bVision.nl

Ofwel, hoe ik 12 kilo ben kwijtgeraakt en nog steeds gewicht verlies. Het lijkt een beetje op reclame, maar dat is het echt niet. Het plaatje boven en onder maken veel duidelijk. Door de week zijn we hele nette mensen die op ons gewicht letten met een beetje hulp en in het weekend doen we een beetje heel gewoon. Met een wijntje en alles erop en eraan. Door de week: Als ontbijt een kom muesli met yoghurt, of als we minder tijd hebben een shake. De middag wordt gevuld met een reep gevulde chocola, en in de avonds eten we veel groente met een stukje vlees en afwisselend rijst, aardappelen, frieten (ohne sahne !!!) of macaroni. En tussendoor lekker veel fruit. En dat bevalt ons eigenlijk prima. Wat een paar kilo’s hadden moeten worden zijn er inmiddels dus heel wat meer geworden.

Waren we zaterdag al vol goede moed begonnen aan het voorjaars-klaar maken van het terras en de voorzijde van het huis. Nieuwe voorjaars-plantjes in de bakken, wat nieuwe planten voor op het terras, opruimen van alle door de winter gesneuvelde exemplaren en wat meer van dat soort zaken. Zondagmorgen gingen we er pas echt vol tegen aan in de tuin. Een uurtje was de bedoeling, maar als je begint is het moeilijk stoppen, dit nog even, dat nog even, en straks regent het misschien, zo gaat dat. En wat dat voor een gevolgen heeft kunt u hierboven goed zien. Alles is weliswaar gesnoeid, de rozen zijn opgebonden, het gras is van alle bladeren ontdaan, de paden zijn schoon, alle onkruid is bijna weg, maar mijn lijf voelt dan ook aan alsof er een wals overheen is gegaan. Gelukkig is met een heet bad de pijn in mijn rug wat afgezwakt, maar de spierpijn blijft nog wel even aanhouden vrees ik. En dat allemaal voor het goede doel zullen we maar zeggen. Het geeft een tevreden en opgeruimd gevoel en ik kan weer een hele werkweek uitrusten.

Of je Amerikaanse auto’s nu wel of niet mooi vind is een kwestie van smaak. Ze zijn groot, log, lomp tot zeer lomp. De laatste categorie bestaat uit wat wij o.a. ASO bakken noemen, Daar hoort dan bij een Hummer, maar ook de grotere pickup zoals een Ford F150. De mooiste American Cars komen hier de komende weken voorbij. Nee, niet de gewone, maar de mooiste naar mijn mening. Zo liep ik deze week tegen een Chevrolet Camaro aan. De eerste werd gemaakt van 1967 tot 1969 (Camaro 1), de laatste in 2002 (Camaro 4)… Daarna was het een hele tijd stil, Men wilde geen grote auto’s meer. Alleen met het schoner worden van de auto’s, de opleving van de Custom Car generatie, de vraag naar de oudere modellen, dat was de oorzaak dat men weer brood zag in een Amerikaanse sportwagen. En zo ontstaat in 2009 de nieuwe generatie. Snel, uitzonderlijk mooi en geheel aangepast aan de eisen van deze tijd. En de motoren doen niet meer Vroaaaaaam…. maar laten een bescheiden grom horen als ze ervantussen gaan en u met uw supersnelle Porsche laten staan…. Tot de eerste bocht natuurlijk, want log blijven ze. Ze mogen ook niet in mijn virtuele garage, maar moeten buiten blijven staan, ze zijn gewoon te groot.

Over ons tochtje naar Utrecht-Overvecht valt niet veel te vertellen. Ik heb mijn vrouw A. daar ergens afgezet en moest er enige tijd doorbrengen zodat A haar zaken kon afhandelen. Maar gatverpieleke wat een saaie buurt is dat, en het was er nog koud ook. Blokkendozen staan daar, twee hoog, drie hoog, vier hoog en heel hoog. Ik zou er voor geen goud willen wonen. Alles lijkt er op elkaar. Het enige wat daar het aankijken waard is, is de Watertoren met het erbij behorende parkje. De watertoren is in 1935 gebouwd in opdracht van de gemeente Maartensdijk en ligt nu binnen de grenzen van Utrecht Overvecht. De architect, J.L. Pateer, bedrijfleider bij de DNWU* maakte een ontwerp in de stijl van de Amsterdamse school. De kosten voor de arbeiders werden betaald uit een werkvoorzieningsproject in de crisisjaren. De achtzijdige watertoren heeft een hoogte van 48,6 meter en twee waterreservoirs van 250 m3. Het geheel is gebouwd op basis van steunberen waartussen de ramen en het binnen-gebouw zijn gemetseld. Het is een beschermd rijksmonument en zal er tus nog wel staan als ze binnenkort de blokkendozen gaan afbreken. Als ik deze blokkendozen zie weet ik warom wij de eieren van scharrelkippen eten. Waarmee ik niet wil zeggen dat dat hetzelfde is. Mijn vriendelijke goedendag tegen iedereen werd gelukkig wel beantwoord. Er zit dus nog leven in de brouwerij daar.

* DNWU = Drinkwaterleiding Noord-West Utrecht

Ik kan er natuurlijk een hele hoop woorden aan vuil maken, maar klik gewoon eens op de foto’s en vraag u af of het waard is om daarvoor naar de orchideeënhoeve in Luttelgeest te rijden. Met in uw achterhoofd dat het voor u waarschijnlijk veel dichterbij is dan voor mij. Ik heb er in ieder geval fijne herinneringen aan over gehouden. Vandaag moet ik weer op pad, richting Utrecht-Overvecht. Niet voor mijn plezier, maar je weet nooit…
Voor degene die het interesseert, de foto’s zijn gemaakt met een Olympus E420 DSLR camera met een 18-180 objectief, zonder statief en zonder flits te gebruiken.