bVision.nl

De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft

Op het werk zal het deze week wel druk zijn. Velen hebben vakantie, maar in een 24 uurs bedrijf zoals het onze, gaat het werk gewoon door. Ik heb deze week de bedrijfstelefoon omdat mijn baas aan de kust zit, dus dat kan er dan ook nog wel bij. Niet dat er iedere avond of nacht een storing is, maar je weet nooit. Het paasweekend ben ik lekker bezig geweest en heb het schilderwerk van de kozijnen aan de voorzijde helemaal afgerond. Niet iedereen vind dit een mooie kleur, maar mijn vrouw en ik vinden het helemaal te gek. Baskisch rood, dat is een tint roder dan bourgondisch rood. Nu is rood wel een lastige kleur om aan te brengen, maar alles zit er keurig op. Schuren, gronden,schuren lakken,schuren, aflakken. Nog een tip van de amateur, als je iets rood wil verven moet je geen witte, maar grijze grondverf nemen. Daarom moest ik mijn deur die in de witte grondverf zat, ook eerst grijs maken.

Geen ellenlange verhalen vandaag,u heeft wel meer te doen denk ik zo. Maar dit kunstwerk kwam ik gisteren tegen bij oddee.com. Voor dat u er op klikt en het totaal kunt zien… ach nee, laat u verpasen.

Ook rommel kan een bijdrage leveren aan een roestige eerste paasdag. Over dit zootje ongeregeld valt verder niet veel te vertellen. Terwijl een ieder op zijn eigen wijze deze mooie dagen doorbrengt, gebruik ik hem om de laatste verfklussen aan de voorkant van het huis af te ronden. Wellicht morgen een eerste resultaat. Langzaam maar zeker komt alles toch klaar.

Bij de Delorean moet ik denken aan de film Back to the Future. En over de future gaat dan ook deze blog. Wordt momenteel koper bij het leven gestolen, is de benzine peperduur, ben je goudgeld kwijt aan gadgets, sta je uren in de file. Dan denkt toch iedereen dat moet anders kunnen. En het kan anders. Met kan bedoel ik dan can, het aluminium blikje waar wereldwijd de schappen mee vol staan. Met bier, cola en nog veel meer…. Ja en denkt u dan. Wat heeft dat met die auto te maken. Nou, alles. Want twee slimmeriken, professor Xavier Salueña en student Aleix Llovet, hebben uitgevonden hoe je met die blikjes en wat natronloog een auto kunt laten rijden. Nog zeer primitief, het is nog maar een modelauto met afstandbediening, maar het werkt. De naam van dit modelautootje is dAlH2Orean. Juist ja als je dat goed leest zitten we weer in back to the future.

De werking is eigenlijk vrij eenvoudig uit te leggen. in een waterige oplossing van natronloog en aluminium ontstaat waterstof. Dat stuur je, na filtering, naar een brandstofcel waar je elektriciteit opwekt, die vervolgens een elektromotor aanstuurt. De dAlH2Orean heeft een topsnelheid van 30km/h en heeft een actieradius van 40 km. Uiteraard is dit slechts het begin van een groot onderzoek, maar het spelen met dit soort technieken lijkt me wel wat. Zij mogen deze reis bouwen, dan doe ik er met mijn afstandsbediening wel mee rijden.

Als je naar de bovenste foto kijkt waan je je bij Gamma of Praxis op de afdeling sanitair, nou ja ook weer niet met die achtergrond, maar goed. Een paar drukvaten van een verwarming bij elkaar op de foto. Wel goed onderhouden zo te zien. Niet nieuw in ieder geval. Dat kan ook niet, want ze hangen hier al jaren als een kunstwerk op een rotonde in Geleen. Tenminste, voor zover ik het zie als kunstwerk. Na het bezoek aan enige art galeries vind ik het wel wat hebben. Eerst zie je er helemaal niets in. Dan zie je de Gamma en de Praxis. En uiteindelijk zie je er de gein wel van in de Gedachte die je erbij krijgt. Maar ik geef toe, in dit geval heeft het even geduurd. Dus als u het niet ziet, rij ook even dagelijks door Geleen, over deze rotonde en wellicht zie ik dan over enkele jaren…
Wist u overigens dat Frank alweer vakantie heeft, en deze reis ons gaat verblijden met foto’s van een Cyperse… Ik heb hem al gewaarschuwd dat hij daar niet mee thuis moet komen. Ergens in mei komt hij weer terug, en ik maar werken en werken, zelfs op mijn verjaardag. En het is volgens mij de eerste keer in tig jaar dat ik dat doe. Aan de andere kant respecteren we elkaars vakanties en kan ik uiteraard niet zeggen dat ik voor die ene dag dwars ga liggen. We zijn niet alleen collega’s, maar ook vrienden. En zo belangrijk is het niet als je reeds tot de 55 plussers wordt gerekend.

De mensen van de Volta waren er gisteren al vroeg bij voor de jaarlijkse controle van de gasinstallatie. Daardoor konden we vroeg naar de winkel en daarna meteen aan het schilderwerk, want stel je voor ik breng eens een dag door met niksen. Dat gaat echt niet. En dan tussendoor even het gras maaien, pizza’s maken voor iedereen terwijl mijn vrouw dan even doet strijken en wat andere minder leuke karweitjes uitvoert. En toen zag ik het, en rook ik het. Onze blauwe regen in optima forma, gauw naar binnen, camera halen en snel een foto gemaakt. En dat allemaal op onze vrije dag. Ondanks dat ik bezig ben haal ik uit dit soort dagen toch mijn rust en ben ik ’s avonds niet uitgeblust. Er is maar een klein minpuntje, de regenton is leeg en alles is echt kurkdroog.