Tegelijkertijd met de foto’s van gisteren ontdekte ik deze spelende kinderen. Ze waren bezig om met een vergrootglas en het weinige zonlicht wat door de bomen heen sijpelde een smeulend blad brandend te krijgen. Ze waren zo ingespannen bezig dat ze mijn aanwezigheid niet eens opmerkte en ik ongestoord wat foto’s kon maken. In dit geval een onschuldig vertier wat we als kind allemaal we eens hebben uitgeprobeerd. Ik kan me herinneren dat we dat met schoenveters deden, die gloeiden zo mooi en stonken goed…
Het bladert
Het is uiteraard al iedereen opgevallen, maar de herfst laat zich ook niet door de mooie na-zomerse temperaturen misleiden. Het bladert overal, als lichte veertjes vallen de bladeren al dwarrelend door de lucht. En het is uiteraard mooier met een zonnetje erbij dan met een miezerige regen die alles aan elkaar plakt. Ik heb nog steeds de neiging om die hopen met bladeren nog eens lekker door elkaar te schoppen, en kan dat ook niet nalaten om te doen. Het kind in mij zal er dan ook wel nooit uit gaan. Buiten is het net een kleurboek, en dat wilde ik hier vandaag ook laten zien. En niet alleen de herfst lijkt vroeg te zijn als je geen zomer hebt gehad. Gisteren heb ik de griepprik gehaald op het werk… Auw, volgens mij doen nu de spieren in mijn rechterbovenarm het niet meer.
Een bloedmooie vliegdag

Een beetje aan de frisse kant was het gistermorgen wel, en een beetje winderig, maar voor de rest was het om echt te genieten bij ons op het modelvliegveld van Thermiek 58 in Nuth. Ik geloof dat ieder type vliegtuig wel een keer de lucht in is geweest. Van de supersnelle Jets, tot de zwevers, of nog langzamer, de heli’s. Een bijzonder mooi exemplaar is het model van de ADAC, wat u onder ook kunt zien door er even op te klikken. Een zondag ochtend is dan zo voorbij. Het voordeel als jezelf lid bent van de vereniging is dat je je vrij over het veld kunt bewegen en plaatjes kunt schieten. Ik zag dat diverse toeschouwers vanachter de draad foto’s proberen te maken, en dat is niet eenvoudig met ons Heras hekwerk, je kunt dan niet met de toestellen mee bewegen.
[nggallery id=12]
Een roestige zondag (3)
Dat bevalt prima zo’n ‘Rusty Sunday’ in het weekend. Het plaatje deze week is gemaakt in de mijn van Winterslag in Belgie. Het is een stuk van de loopkraan in de fabriekshal. Het is overigens niet zomaar het plaatsen van wat roestige plaatjes. Ze zijn allemaal door mijzelf gemaakt en ik vind dat ze enige artistieke waarde hebben.(click to expand)
1912 Gobron-Brillié
Het was even zoeken, maar een auto genoemd naar een van mijn vaste bezoekers kon ik niet aan mij voorbij laten gaan. Deze in 1912 gebouwde Gobron-Brillié 12 CV moet $325,000.00 opbrengen, niet niks maar zijn geld dubbel en dwars waard. het is een Frans automerk dat echt aan de weg timmerde. let maar eens op de dubbele achterwielen op de onderste foto. het was de eerste auto die over de 100 mph grens heen ging, de snelste auto in die tijd dus en had van allerlei snufjes, die veelal uit de maritieme wereld kwamen. In het Nederlands is bijna niets te vinden over dit merk. Maar als je op zoek gaat kijk dan eens bij de buren…
Fröbelen
Gisteren waren we weer even terug in de tijd, samen naar de kleuterschool knippen, snijden, plakken. Een heerlijk avondje knutselen aan wat nieuwe ideeën. Alleen hadden we vroeger geen lijmpistool. En ik weet gatverpieleke hoe heet die dingen zijn. Het is bijna niet te voorkomen dat je wel eens in aanraking komt met de hete lijm. Verbazend is het wel dat je met twee man samen meer werk kunt verrichten dan twee man alleen. En een avondje niet gelachen, is een verspilde avond. Op de foto mijn maat Humberto terwijl hij bezig is met het wegsnijden van overtollige lijmresten en foam van de romp. Het ziet er hier wat slordig uit, maar het wordt een juweeltje, onze Jet. Een niet toevallig passerende collega modelbouwer was al jaloers, terwijl we niet eens de romp aan onderzijde af hebben. Als het mee zit vanmiddag nog even een lekkere haring op de bloemenmarkt. Op naar het weekend…
Te triest voor woorden
Gistermiddag was ik wat eerder thuis dan gebruikelijk. Even na vieren reed een brandweerwagen voorbij, toen nog één en toen een ambulance, en nog één, en nog geen minuut later lande een stuk verderop de trauma heli van de ADAC. Later las ik op nu.nl het volgende bericht:
HOENSBROEK – Door een verkeersongeval in Hoensbroek (gemeente Heerlen) is woensdagmiddag een 12-jarige fietser om het leven gekomen. De jongen uit Heerlen kwam onder een schoolbus terecht. De buschauffeur is voor verhoor aangehouden. Dat maakte de politie bekend. Een 69-jarige man, ook uit Heerlen, raakte zwaargewond en is naar het ziekenhuis gebracht. Het ongeval gebeurde rond kwart over vier op de Professor Eykmanstraat in Hoensbroek. Daar kwamen in eerste instantie een schoolbus met kinderen van de NAVO-basis in Brunssum en een personenauto met elkaar in botsing.
Op verzoek van agenten verplaatste de buschauffeur na het ongeval de bus. Daarbij is het kind op de fiets vermoedelijk overreden. Vervolgens botste de bus tegen de gevel van een huis en eindigde deels in de woning. In de gevel van de woning is een gat ontstaan. Het huis wordt gestut. De bewoners zijn tijdelijk elders ondergebracht. Een woordvoerster van de politie spreekt van een grote ravage.
Wat een drama, de zin was me daarna even vergaan…








